زبان مادی

قدیم ترین یادگاری که از زندگی نیاکان ما باقی است «نُسک های اَوسْتا» است که شامل سروده های دینی ، احکام مذهبی و محتوی تواریخی است که شاهنامه ی فردوسی نمودار آن است و مطالب تاریخی آن کتاب از «کیومرث» تا زمان «گشتاسب شاه» می پیوندد، و پادشاهی اَپَرداتَه (پیشدادیان)،کَویان (کیان) و زمانه ی هفت خدایی را با هجوم بیگانگان، مانند: اژیدهاک (ضحاک) و فراسیاک تور (افراسیاب) ترک تا پیدا آمدن زردتشت سپیتمان شرح می دهد.

در این روایات همه جا می رساند که رشته ی ارتباط سیاسی، اجتماعی و ادبی ایران هیچ وقت نگسسته و این کشور نیز به قدیم ترین های تاریخی یا قبل از می پیوندد و «گاثه ی زردشت» نمونه ی کهن ترین آن زبان هاست.

اما آنچه از تواریخ ایران، روم، نوشته های سمگ و تواریخ دیگر مردم همسایه بر می آید، دوران تاریخی ایران از مردم «ماد» که یونانیان آن را مدی و به زبان دری «مای» و «ماه» گویند برنمی‌گذرد، و پیداست که زبان مردم ماد یا ماه زبانی بوده است که با زبان دوره ی  بعد از خود که زبان پادشاهان باشد تفاوتی نداشته، زیرا هرگاه زبان مردم ماد که بخش بزرگ ایرانیان و مهم ترین شهرنشینان آریایی آن زمان بوده اند با زبان فارسی هخامنشی تفاوتی می‌داشت. هر آینه «کورش»، «داریوش» و غیره در کتیبه های خود که به سه زبان فارسی، آشوری و ایلامی است، زبان را هم می افزودند تا بخشی بزرگ از مردم کشور خود را از فهم آن نبشته ها ناکام نگذارند، از این رو مسلم است که زبان خود، زبان فارسی باستانی یا نزدیک بدان و لهجه ای از آن زبان بوده است و از نام پادشاهان ماد مانند «فراَ اوَرْت»،  «خشِثَرْیت»، «فْروَرَتْیش»، «هُووَخشَثْرَهْ»، «آستیاک – اژی دهاک»، «اَرتی سس- اَرته یس- اَرته کاس آ» به لفظ «اَرْتَ» آغاز می شود و «اِسْپادا» که سپاد و سپاه باشد نیز یکی این دو زبان معلوم می گردد.

«هرودوت» در جایی که از دایه ی کورش اول یاد می کند می گوید، نام وی «سْپاکُو» بوده، سپس آورده است که «سپاکو» به زبان مادی، سگ ماده را گویند و معلوم است که نام سگ «سپاک» بوده است و (واو) آخر این کلمه حرف تأنیث است که هنوز هم این حرف در واژه ی  بانو و در پسرو، دادو، دخترو و کاکو به عنوان تصغیر یا از روی عطوفت و رأفت باقی است، یکی از رجال آن زمان نیز (سپاکا) نام داشته است که واژه ی نرینه ی سپاکو باشد.

بعضی از دانشمندان را عقیده چنان است که گاثه ی زردشت به زبان مادی است و نیز برخی برآنند که زبان کردی که یکی از شاخه های زبان ایرانی است از باقیمانده های است بالجمله چون تا امروز هنوز کتیبه ی سنگی یا سفالی از مردم ماد به دست نیامده است نمی توان زیاده بر این درباره ی آن زبان چیزی گفت مگر از این پس چیزی کشف گردد و آگاهی بیشتری از این زبان بر معلومات بشر چهره گشاید.

دسته بندی مطلب: تاریخ باستان + تاریخ تمدن ایران باستان + علم، فرهنگ و هنر باستان + مادیان
تصویر پروفایل انی کاظمی

انی کاظمی

مؤسس تاریخ ما | علاقه‌مند یا عاشق کنکاش در تواریخ ملل، ادیان و مذاهب، تاریخ و فلسفه می‌باشم | همواره این امید را داشته‌ام که بتوانم یک گام مثبت در راستای بهبود وضعیت فرهنگی کشورم، همچنین بهبود حافظه تاریخی مردم کشورم بردارم | از طریق کلیه شبکه های اجتماعی با نام‌کاربری enikazemi می‌توانید با من در ارتباط باشید.

2 دیدگاه در “زبان مادی

  • شهریور ۱۹, ۱۳۹۰ در۷:۰۷ ب.ظ
    پیوندیکتا

    با عرض سلام و خسته نباشید . من در یکی از شهرستانهای استان کرمانشاه زندگی می کنم چندی پیش در یکی از کوه های اطراف شهرمان سنگی را دیدم که یک سری علایم و خطوط بر روی آن حک شده بود و ظاهرا قدیمی هم هست . می خواستم بدانم آیا در جمع شما کسی هست که بتواند آن را ترجمه یا رمز گشایی کند.
    با تشکر

    [پاسخ]

    پاسخ
  • اسفند ۱۴, ۱۳۹۰ در۱۲:۵۳ ب.ظ
    پیوندیکتا

    عزیزانم!
    مادها یک تمدن جدا نبودند مثل مصر باستان که بعدها ایرانی ها ریختند سرشون و تغییر ایجاد شد! بلکه همان طوائف مدیا بودند، یعنی کاسی ها لولوبیها، سکاها، ماننایی ها و … پس اتحادیه ای بین اینها! با حفظ استقلالیت پادشاهیشان!
    مثلا ایلالات متحده امریکا! همه یک کشور بزرگند با استقلال مرزوی و قوانین نسبتا متفاوت هر ایلالت!!!
    پس این لفظ چیه مادها زبان نوشتاری برجا نگذاشته اند!!!!
    ما کوردها خودمان بیش از ۱۰ لهجه داریم و هر کدامشان درجای خودشان عزیز و مستقلند!
    حتی هجرت آریاییها از اروپا به ایران دروغی بیش نیست! چطور ملتی بر ملتی چیره شده ولی هردو یکی باشند و هیچ اختلاف در مذهب و فرهنگ و زبان و سنتشان نباشد!؟!؟!؟

    [پاسخ]

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

X

Pin It on Pinterest

X