شخصیت شاهپور دوم ( ذوالاکتاف )

گزارش های آمیانوس مورخ معاصر دوم، ما را به خوبی با برخی از ویژگی های شخصیت دوم آشنا میکند. حتی پی میبریم که او بالایی بلند داشته است و یک سر و گردن از ملتزمان خود بلندتر بوده است. و به جای تاج، کلاهی زین، گوهرنشان و گرانبها بر سر داشت که به کلۀ کوچ میمانست. آمیانوس در جبهۀ جنگ روم با ایران، که خود از رومیان و دشمن ایران است نوشته است، که چگونه در پای باروی شهر آمِد، مانند یک فرماندۀ دلاور به این سو و آن سوی میتاخت و فرمان میداد. با مطالعۀ چگونگی اوضاع و احوال سیاسی ارمنستان در زمان ، بی درنگ درمیابیم که به رغم برخورد دلیرانه با مسائل، اغلب با خویشتن داری و عاقبت اندیشی، راه حلی را برمیگزید که به صلاح نزدیک تر بود. و در پیوند با ارمنستان دیده ایم که اغلب میل به حل مسائل داشته تا فرونشاندنِ خشم خود. در گزارش های آمیانوس تقریباً به نکته ای منفی دربارۀ برنمیخوریم. آمیانوس اشاره میکند، هنگامی که همسر بلندپایه ای دستگیر میشود، از این که ممکن است به او دست درازی شود به خود میلرزد. شاهپور او را به حضور میخوانَد و به او میگوید که بزودی شوهر خود را بازخواهد یافت و هیچ کس در ایران به شرافت او بی احترامی نخواهد کرد.

این رویداد از این روی پراهمیت است که از مورخی است که در جبهۀ دشمن، طعم تلخ جنگ و شکست از شاهپور را شخصاً پشیده بود. آمیانوس با این که رفتار را ناشی از ( حیله )  دانسته است، کمی بعد می آورد که همین شوهر بلندپایۀ این ناگزیر از فرار، از کشور خویش میشود، به ایران پناه می آورد و شاهپور همسر و همۀ خویشاوندان و همچنین دارایی او را به او برمیگردانَد، و افزون بر این جایگاهی را نیز به او وامیگذارد.

همچنین بخوانید:  قتل‌های غم‌انگیز تاریخ ایران

بیزانسی هم از پیشکش های شاهپور به بلندپایگان مینویسد. پیشکش برای سردار ارمنی عبارت بود از: جامۀ شاهانه ای از پوست خز، نوارهایی سیمین برای آویختن از پشت کلاه، زیورهایی که شاهان بر سینه می نشاندند، سراپرده ای ارغوانی رنگ، با فرش هایی به رنگ آبی آسمانی برای افکندن بر جلو سراپرده و ظرف های زرین برای خوان او.

برچیده از تاریخ ساسانیان

نوشتۀ دکتر پرویز رجبی

علیرضا کیانی

علیرضا کیانی پارسی زاد دانشجوی کارشناسی تاریخ

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

1 دیدگاه در "شخصیت شاهپور دوم ( ذوالاکتاف )"

avatar
  Subscribe  
جدیدترین قدیمی‌ترین بیشترین رای
دنبال کردن
شهاب
مهمان

در گذشته بزرگانی بودند که احترام ملت ایران را به جهان بنمایانند.
حیف که سیاستمداران کنونی چنین جنم و دوراندیشی ندارند!