برچسب: مرگ

شگفتیهای شهر سوخته

در روزگاران دور که بشر تازه یک‌جا نشین شده بود، شهری در سیستان پدید آمد که به گفته‌ی باستان‌شناسان به لحاظ بافت شهری، جمعیت، برنامه ریزی شهری و … اولین...

دلایل فروپاشی یا شکست ساسانیان از اعراب

دلایل فروپاشی یا شکست ساسانیان از اعراب

اشاره معمول بوده که مسلمان شدنِ ایرانیان را معلولِ فروپاشى دولت ساسانى و استیلاى سیاسى و نظامى تازیان بر ایران زمین بشمارند; و چنان وانمایند که اگر سپاه ایرانیان در...

زندگی پس از مرگ در مصر باستان

هرم بزرگ خئوپس مردمان مصر باستان خدایان متعددی را میپرستیدند و اعتقادات مذهبی آنها، مانند بسیاری از مذاهب باستانی، برپایه وجود خدایان اساطیری و قدرتهای گوناگون آنها بود. یکی از...

۱۰ نکته از شهر سوخته

شهرسوخته زابل شهری پنج هزارساله در دل کویر است که نهان شدن اسرار نهفته‌اش در هر فصل کاوش، باستان‌شناسان و مردم دنیا را حیرت زده به سوی خود جلب می‌کند.

عقلانيت در انديشه بودايى

عقلانیت در اندیشه بودایى

نویسنده : دیوید باستو مترجم : خلیل قنبرى نخست به زعم خود محدوده هاى کار را، در این مقاله، ترسیم مى کنم [۱]و آنگاه به برخى از پیش فرض هاى...

سورنا بزرگ اشکانی

سورنا بزرگ اشکانی

سورنا با “ارد ” اول (قرن اول قبل از میلاد) معاصر بود و از نظر شهرت و ثروت پس از شاه رتبه اول را داشت .او تنها کسی بو که...

كتاب مقدس ؛ عهد قدیم و جدید

کتاب مقدس ؛ عهد قدیم و جدید

کتاب مقدس عنوان مجموعه اى از نوشته هاى کوچک و بزرگ است که مسیحیان همه آنها را و یهودیان بخشى از آنها را کتاب آسمانى خود مى دانند. عنوان معروف...

آفرينش در آيين هندو به روايت منوسمرتى

آفرینش در آیین هندو به روایت منوسمرتى

اشاره[۱] تکثّر و تنوّع متون مقدّس و اصلى هندو فراوان است و تقریباً در بیشتر آنها مسئله آفرینش طرح شده است. این نوشتار بر آن است تا آفرینش در آیین...

اعتراف به گناه در آیین یهود و مسیح

اعتراف به گناه در آیین یهود و مسیح

در سنت یهودى مسیحى، اعتراف به گناه به صورت علنى یا شخصى که براى کسب مغفرت الهى ضرورى تلقى شده است. نویسنده مطلب:محمدتقى انصارى پور/ پژوهشگر ادیان و مذاهب

اَشه (اَشا) در آیین زرتشت

اَشه (اَشا) در آیین زرتشت

(او: Asha)، به معناى راستى، نظم، درست کردارى، حق، حقیقت، وفا، دلیرى و داد ]۹۱۹:۱[، مفهومى هندو ـ ایرانى ]۴۸:۳ [است که اساس تعالیم زرتشت را تشکیل مى دهد. اشه ى اوستایى...

امشاسپندان

امشاسپندان

امشاسپند (در اوستاى نو: «اَمِشَ سْپِنْتَ» و در پهـ  . : «اَمِشُ سْپَند» یا «اَمَهرْسْپَند») را در پارسى امروزین مى توان به معناى «نامیراى مقدّس» یا «وَرجاوندِ جاودانه» گرفت. این واژه در ادبیات زرتشتى لقب...