گنج تاریخ ما

1
دلم به چشم تو آمد به دودمان سیاه
حذر نکرد همانا ز خان و مان سیاه
2
ز قید زلف تو پرهیز می کند دل من
چنانکه مار گزیده ز ریسمان سیاه
3
زبان برید قلم راز من هویدا کرد
سرش بریده که در من کشد زبان سیاه
4
فغان که صومعه گیران دورنگ و زّراقند
به درعه های سفید و به طیلسان سیاه
5
شبی دراز به باید که من بپردازم
شکایت سر زلف تو با شبان سیاه
6
چو خط سبز تو بگرفت طرف چشمه نوش
خضر به آب حیات امد از مکان سیاه
7
نشان خال تو بر دل نگاشت ابن حسام
که هرگزش مرواد از دل آن نشان سیاه

نظرات