گنج تاریخ ما

صفحه نخست >> حافظ
خواجه شمسُ‌الدّینْ محمّدِ بن بهاءُالدّینْ محمّدْ حافظِ شیرازی زاده ۷۲۷ هجری قمری یا ۱۳۱۵ میلادی و درگذشته ۷۹۲ هجری قمری یا ۱۳۹۰ میلادی است.
او الغاب فراوانی دارد اما عمده الغاب مشهور وی لِسانُ‌الْغِیْب، تَرجُمانُ الْاَسرار، لِسانُ‌الْعُرَفا و ناظِمُ‌الاُولیاء، شاعر فارسی‌زبانِ سدهٔ هشتم ه‍.ق شیراز است. بیشتر شعرهای او غزل است که در ادب فارسی، نقطه اوج آن شناخته می‌شود.
حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی و غزل خواجوی کرمانی داشت. حافظ از مهم‌ترین و شناخته شده‌ترین شاعران فارسی زبان است. در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی اشعار او به زبان‌های اروپایی نیز ترجمه شد و نامش به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هر سال در ۲۰ مهر مراسم بزرگ‌داشت حافظ در آرامگاهش در شیراز با حضور پژوهشگرانی از اقصا نقاط دنیا برگزار می‌شود. در تقویم رسمی ایران ۲۰ مهر روز بزرگداشت حافظ نامیده شده‌است.
◀️ آثار او در گنج تاریخ ما:
غزلیات
قطعات
رباعیات
قصاید
اشعار منتسب

ده شعر تصادفیده شعر پرکامنتده شعر پربازدید
حافظ » دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم حافظ » الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها حافظ » الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها
حافظ » در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع حافظ » صلاح کار کجا و من خراب کجا حافظ » ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
حافظ » ای که مهجوری عشاق روا می‌داری حافظ » اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را حافظ » دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت
حافظ » به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم حافظ » صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را حافظ » جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
حافظ » گر می فروش حاجت رندان روا کند حافظ » دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را حافظ » من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
حافظ » گر دست رسد در سر زلفین تو بازم حافظ » به ملازمان سلطان که رساند این دعا را حافظ » عیشم مدام است از لعل دلخواه
حافظ » گر همچو من افتادهٔ این دام شوی حافظ » صوفی بیا که آینه صافیست جام را حافظ » منم که دیده به دیدار دوست کردم باز
حافظ » دارم امید عاطفتی از جناب دوست حافظ » ساقیا برخیز و در ده جام را حافظ » یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
حافظ » بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم حافظ » رونق عهد شباب است دگر بستان را حافظ » به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود
حافظ » بالابلند عشوه گر نقش باز من حافظ » دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما حافظ » گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود



شعر پارسی یا شعر کلاسیک فارسی به شکل امروزی آن بیش ازهزار سال قدمت دارد. شعر فارسی بر پایه عروض است و عمداً در قالب های مثنوی، قصیده وغزل سروده شده است.

در گنج تاریخ ما به اشعار شاعران نامی ایران زمین بهرایگان دسترسی خواهید داشت. همچنین به مرور زمان امکانات مناسبی به این مجموعه اضافه خواهد شد.