منع مصرف و تداخل دارویی تریامسینولون چیست؟
⚠️ توجه مهم:
❌ ما صاحب یا مرتبط با این مکان نیستیم.
✅ فقط آدرس و شماره تماس رو منتشر میکنیم.
❗️ برای «افزودن یا حذف اطلاعات» فقط به @Tarikhemaadmin پیام بدید.
⛔️ لطفاً برای گرفتن آدرس، ساعت کاری یا سوالات دیگر پیام ندید؛ پاسخ داده نمیشه.
موارد و مقدار مصرف:
بیماریهای روماتیسمی.
درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیک در سرکوب کردن سیستم ایمنی.
درمان جایگزین در بیماریهای نارسایی غدد فوق کلیوی.
هیپرپلازی مادرزادی آدرنال ادم مغزی.
عوارض جانبی:
درمان دراز مدت با تریامسینولون بیمار را از جهت ابتلا به بیماریهای عفونی مستعد میكند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان میشود. مصرف مقادیر بالای تریامسینولون میتواند اختلالات روانی را تشدید كند. كاهش و یا تاری دید، تكرر ادرار و پرنوشی به دنبال مصرف دارو نیاز به توجه پزشكی دارند. در استفاده دراز مدت دارو، قرحهگوارشی، علائم شبه كوشینگ، آكنه، درد در ناحیه سرینی و افزایش فشار خون محتمل میباشد.
تداخل دارویی:
تریامسنولون با آمینوگلوتتماید، آمفوتریسین B، مهاركنندههای آنزیم كربنیك انیدراز، آنتیاسیدها، عوامل ضد دیابت، انسولین، گلیكوزیدهای دیژیتالی، دیورتیكها، القاء كنندههای آنزیمهای كبدی، میتوتان، مكملهای پتاسیم، ریتودرین، غذاها و یا داروهای حاوی سدیم، سوماترم وسوماتروپین و واكسنهای حاویویروسهای زنده توصیه نمیشود.
مکانیسم اثر:
این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرندههای خود در سیتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو ـ گیرنده وارد هسته سلولی میشود. این كمپلكس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریك روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیمهایی میگردد كه در نهایت مسئول اثرات سیستمیك كورتیكواستروئیدها میباشند. كورتیكواستروئیدها با جلوگیری از تجمعسلولهای التهابی در ناحیه التهاب، مهارفاگوسیتوز و آزاد شدن آنزیمهای مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطههای شیمیایی التهاب، اثرات ضدالتهابی خود را اعمال میكنند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
در پیشگیری از سندرم زجر تنفسی نوزادان، در صورت وجودآمنیونیت، عفونت یا تب، عفونت با هرپس نوع 2، عدم كفایت جفت یا پارگی زودرس غشاء منع مصرف دارد.
عوارض جانبی:
درمان دراز مدت با تریامسینولون بیمار را از جهت ابتلا به بیماریهای عفونی مستعد میكند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان میشود. مصرف مقادیر بالای تریامسینولون میتواند اختلالات روانی را تشدید كند. كاهش و یا تاری دید، تكرر ادرار و پرنوشی به دنبال مصرف دارو نیاز به توجه پزشكی دارند. در استفاده دراز مدت دارو، قرحهگوارشی، علائم شبه كوشینگ، آكنه، درد در ناحیه سرینی و افزایش فشار خون محتمل میباشد.
هشدار:
1 ـ مقدار مصرف دارو بایستی دقیقا توسط پزشك تعیین شود. 2 ـ استفاده طولانی مدت این دارو در بچهها میتواند منجر به مهار رشد شود. 3 ـ به دلیل وارد شدن در شیر به خصوص هنگام مصرف مقادیر بالا، در خلال شیردهی توصیه نمیشود. 4 ـ به دنبال مصرف این دارو ممكن است تستهای بررسی عملكرد محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوقكلیوی دچار اختلال شود. 5 ـ میزان مصرف دارو در بچهها بایستی براساس میلی گرم دارو به ازاء سطح بدن كودك تعیین شود. 6 ـ مقادیر بالای تریامسینولون به احتمالزیاد میوپاتی پروگزیمال ایجاد نموده و لذا از درمانهای مزمن با این دارو بهتر است پرهیز گردد.
نکات قابل توصیه به بیمار:
1 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی (بیشاز 3 هفته) بپرهیزید. 2 ـ در طول درمان، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مكملهای حاوی پتاسیم توصیه میشود. 3 ـ معاینات چشم پزشكی در طول درمان دراز مدت، بهطور مرتب باید انجام گیرد.
بیماریهای روماتیسمی.
درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیک در سرکوب کردن سیستم ایمنی.
درمان جایگزین در بیماریهای نارسایی غدد فوق کلیوی.
هیپرپلازی مادرزادی آدرنال ادم مغزی.
عوارض جانبی:
درمان دراز مدت با تریامسینولون بیمار را از جهت ابتلا به بیماریهای عفونی مستعد میكند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان میشود. مصرف مقادیر بالای تریامسینولون میتواند اختلالات روانی را تشدید كند. كاهش و یا تاری دید، تكرر ادرار و پرنوشی به دنبال مصرف دارو نیاز به توجه پزشكی دارند. در استفاده دراز مدت دارو، قرحهگوارشی، علائم شبه كوشینگ، آكنه، درد در ناحیه سرینی و افزایش فشار خون محتمل میباشد.
تداخل دارویی:
تریامسنولون با آمینوگلوتتماید، آمفوتریسین B، مهاركنندههای آنزیم كربنیك انیدراز، آنتیاسیدها، عوامل ضد دیابت، انسولین، گلیكوزیدهای دیژیتالی، دیورتیكها، القاء كنندههای آنزیمهای كبدی، میتوتان، مكملهای پتاسیم، ریتودرین، غذاها و یا داروهای حاوی سدیم، سوماترم وسوماتروپین و واكسنهای حاویویروسهای زنده توصیه نمیشود.
مکانیسم اثر:
این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرندههای خود در سیتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو ـ گیرنده وارد هسته سلولی میشود. این كمپلكس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریك روند رونویسی mRNA و به دنبال آن ساخت آنزیمهایی میگردد كه در نهایت مسئول اثرات سیستمیك كورتیكواستروئیدها میباشند. كورتیكواستروئیدها با جلوگیری از تجمعسلولهای التهابی در ناحیه التهاب، مهارفاگوسیتوز و آزاد شدن آنزیمهای مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطههای شیمیایی التهاب، اثرات ضدالتهابی خود را اعمال میكنند.
موارد منع مصرف و احتیاط:
در پیشگیری از سندرم زجر تنفسی نوزادان، در صورت وجودآمنیونیت، عفونت یا تب، عفونت با هرپس نوع 2، عدم كفایت جفت یا پارگی زودرس غشاء منع مصرف دارد.
عوارض جانبی:
درمان دراز مدت با تریامسینولون بیمار را از جهت ابتلا به بیماریهای عفونی مستعد میكند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان میشود. مصرف مقادیر بالای تریامسینولون میتواند اختلالات روانی را تشدید كند. كاهش و یا تاری دید، تكرر ادرار و پرنوشی به دنبال مصرف دارو نیاز به توجه پزشكی دارند. در استفاده دراز مدت دارو، قرحهگوارشی، علائم شبه كوشینگ، آكنه، درد در ناحیه سرینی و افزایش فشار خون محتمل میباشد.
هشدار:
1 ـ مقدار مصرف دارو بایستی دقیقا توسط پزشك تعیین شود. 2 ـ استفاده طولانی مدت این دارو در بچهها میتواند منجر به مهار رشد شود. 3 ـ به دلیل وارد شدن در شیر به خصوص هنگام مصرف مقادیر بالا، در خلال شیردهی توصیه نمیشود. 4 ـ به دنبال مصرف این دارو ممكن است تستهای بررسی عملكرد محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوقكلیوی دچار اختلال شود. 5 ـ میزان مصرف دارو در بچهها بایستی براساس میلی گرم دارو به ازاء سطح بدن كودك تعیین شود. 6 ـ مقادیر بالای تریامسینولون به احتمالزیاد میوپاتی پروگزیمال ایجاد نموده و لذا از درمانهای مزمن با این دارو بهتر است پرهیز گردد.
نکات قابل توصیه به بیمار:
1 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی (بیشاز 3 هفته) بپرهیزید. 2 ـ در طول درمان، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مكملهای حاوی پتاسیم توصیه میشود. 3 ـ معاینات چشم پزشكی در طول درمان دراز مدت، بهطور مرتب باید انجام گیرد.