تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

فرق روانشناس با روانپزشک، روانکاو و مشاور چیست؟

واژه «روان‌درمانگر» اصطلاح فراگیری برای تمام متخصصان بهداشت روان است که در زمینه درمان مشکلات هیجانی (Emotional)، استرس، مشکلات رابطه یا عادات ناسالم افراد آموزش دیده‌اند؛ بنابراین روان‌درمانگر با توجه به تخصصی که دارد می‌تواند یکی از نقش‌های روانشناس ، روانپزشک ، روانکاو یا حتی مددکار اجتماعی را بپذیرد. روان‌درمانگران با افراد، زوج‌ها، گروه‌ها یا خانواده سروکار دارند و دوره‌های تخصصی را در زمینه روان‌درمانی گذرانده‌اند.
روان‌درمانی چیست؟
روان درمانی اصطلاحی فراگیر برای همۀ روش‌های درمانی برای درمان‌جویان است که یا به اختلالات روان‌شناختی مبتلا هستند یا با مشکلات مربوط به ذهن و روان درگیرند. رویکردهای مختلفی در روان‌درمانی داریم:  درمان‌های رفتاری ـ شناختی؛
درمان‌های روانکاوی؛
درمان‌های روان‌پویشی؛
روان‌درمانی خانواده و سیستمی؛
هنر و بازی‌درمانی؛
روان‌درمانی انسان‌گرایانه و تلفیقی.
روانپزشکی چیست؟ روانپزشکی علم بررسی مشکلات بهداشت روان، تشخیص، مدیریت و پیشگیری از آنهاست. روانپزشکی بیشتر روی درمان با دارو تمرکز دارد و به همین دلیل گاهی به روانپزشک ها، که کار مدیریت و کنترل بیماری با داروها را انجام می‌دهند، روان‌داروشناس هم می‌گویند. معمولا روانپزشکی با گفتاردرمانی سروکار ندارد؛ بنابراین اگر لزومی برای گفتاردرمانی وجود داشته باشد، روانپزشک بیمار را به روانشناس یا روانکاو ارجاع می‌دهد. با این حال برخی از روانپزشکان که در دوره‌های تخصصی آموزشی شرکت کرده باشند روان‌درمانی را هم انجام می‌دهند.
روانشناسی چیست؟ روانشناسی بررسی ذهن و رفتار افراد است: اینکه چطور فکر می‌کنند، چطور عمل می‌کنند، چطور واکنش نشان می‌دهند و چطور تعامل برقرار می‌کنند. روانشناسی در واقع همۀ جنبه‌های رفتار و افکار، احساسات و انگیزه‌های بنیادین این رفتارها را در نظر می‌گیرد. این رشته با عملکرد طبیعی ذهن در ارتباط است و مواردی مانند یادگیری، به‌یادآوردن و رشد روانشناختی طبیعی کودکان را بررسی می‌کند.
روانکاوی چیست؟
روانکاوی را اولین بار زیگموند فروید ابداع کرد. روانکاوی روشی است که در آن، ناخودآگاه فرد را برای یافتن منبع مشکلاتی که در حال حاضر دارد کاوش می‌کنند. روانکاوها معمولا تعداد دفعات بیشتری با مراجعان خود ملاقات می‌کنند؛ یعنی به‌جای اینکه هفته‌ای یک بار بیمار را ویزیت کنند، ترجیح می‌دهند معمولا هفته‌ای سه تا پنج بار جلسه داشته باشند. روانکاوی تنها روشی است که با ضمیر ناخودآگاه ما کار می‌کند و انگیزه‌ها و سازوکارهای دفاعیِ خارج از آگاهی ما را که باعث می‌شوند الگوهای آسیب‌زننده را تکرار کنیم شناسایی می‌کند. کوچینگ (Couching)، تداعی آزاد (Free Association)، تجزیه‌وتحلیل رؤیا و انتقال (به‌معنای انتقال احساسات بیمار به روانکاو است) همگی از اصول انحصاری روانکاوی‌اند که در رشته‌های دیگر وجود ندارند.
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.