معبد ” دا چائو سی “

ساخت معبد”داچائو سی”واقع در مرکز شهر لهاسا را ملکه تبتی به نام ” سوزان کانبوبرای پرنسس “ون چن ” سلسله “تان ” که بمنظور ازدواج با این ملک وارد تبت شده بود ، از سال ۶۴۷میلادی آغاز کرد .در این معبد ساختمانهائی از قبیل کاخهای بودا و سالن قرائت کتابهای مقدس دارد . کاخ اصلی بودا بنای ۴طبقه با شیروانی مسی زراندود بسیار شکوهنند و مجلل بنظرمیرسدکه از نظر معماری دارای سبک معماری دودمان “تان ” بوده و با خصلت هنر معماری نپال و هند تلفیق یافته است . درمیان کاخ اصلی مجسمه مسی زراندود” ساکیامونی”(موسسه دین بودا) به ارتفاع ۴ قد وی در سن ۱۲سالگی قرار دارد. این تمثال را پرنسس سلسله “تان ” “ون چن ” ازپایتخت “تان ” همراه آورده بود .برروی دیوارهای راهرو و قصرهای این معبد نقشه های دیواری تبتی به چشم می خورد که جریان پرشکوه ورود پرنسس “ون چن ” به تبت و داستانهای افسانه ای بسیار زنده را ترسیم می کنند. طول این نقشه ها به یکهزارمتر میرسد.

در خیابان “داجایو چیه ” در حاشیه معبد “دا چائو سی” دکانهای کوچک تجار محلی و نپالی وهندی متقاطع یکدیگر است و در آن انواع رنگارنگ اشیای هنرهای دستی ویژه به فروش میرسد. آنچه که جالب به نظر می رسد ، اشخاصی هستند که در خیابان به زانو در آمده و بر زمین بوسه میزنند.آنها کف های دو دست را بهم چسبانده ، زانو بر زمین زده و در حین بوسه زدن بر زمین ، به جلو حرکت میکنند.این عالی ترین طرزعبادت دین لاما بشمار میرودو دینداری و ایمان آنان را نشان میدهد. عده ای از انها از راه دور در حالیکه مرتبا بزانودر آمده و بر زمین بوسه می زنند ،به معبد می رسند و عده ای دیگر از اهالی این شهر هستند که صبح زود حدود نیم ساعت به دور معبد “داچائو سی” عبادت میکنند و سپس به خانه برگشته صبحانه میخورند و سرکار میروند.گوئی اینگونه طرز عبادت نوعی ورزش مانند “چیگون ” است و علاوه بر یک رسم مذهبی محتوای نوین پیدا کرده و به یک طرززندگی خاص اهالی لهاسا مبدل گردیده ست .

ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن