مرور رده

تاریخ بابل باستان

بابل یکی از تمدن های باستانی میان رودان است که در حوضه رود فرات قرار گرفته است . مرکز این تمدن باستانی شهر بابل است که در 88 کیلومتری جنوب بغداد امروزی ودر نزدیکی شهر حله عراق قرار گرفته است که خرابه های باقی مانده از این شهر را می‌توان دید . در مقایسه با پیدایش تمدن در ناحیه میان رودان ، تمدن بابل با تاخیر انجام گرفت .

۴ دستاورد بزرگ تمدن بابل باستان!

بین النهرین یک منطقه تاریخی بین دجله و فرات می باشد. این منطقه امروزه ، عراق و بخش هایی از ایران، سوریه و ترکیه را تشکیل می دهد. تمدن بین النهرین یکی از قدیمی ترین تمدنهای باستانی ست. در طول سلطنت شاه هامورابی، بابل قدیم به قلمرو پادشاهی…

بابل

بابل / Babylon/ شهر عمدۀ باستانی و مشهور در کنار فرات. در آغاز، شهری مهم شد در هنگامی‌که حمور بی آن را در سدۀ هجدهم پیش از میلاد به‌عنوان پایتخت برگزید این شهر در مدت سلطنت نبوکد نصر دوم و اعقابش در اواسط هزارۀ اول پیش از میلاد بسیار وسیع…

نرگال ، خدای بابلی

نرگال/ نری گال/ Nergal/Nerigal/_ خدای بابلی به نظر می‌رسد که نام او به‌صورت «گیر. اونو. گال GIR UNU. GAL» یا «او. گال. U. GAL» نوشته می‌شد، اصلاً سومری بوده باشد. متألهین بابلی، آن را اشتقاقی از ن. آری. گل ne. eri.gal به معنای«فرمانروای…

نبو ، خدای بابلی

نبو/ Nabu/ _ خدای بابلی/  نام او را می‌توان به‌صورت هجایی نا. بی. اوم. na.bi. um یا به‌صورت اختصاری PA یا AK نوشت. ریشه شناسی این نام موردبحث است و می‌تواند از nb به معنای« نامیدن و اعلام کردن» باشد. تقریباً مانند «کسی که مرا خوانده است»،…

شمش/ šamaš/

خورشید _ خدای بابلی šmš ریشۀ سامی مشترکی برای خورشید است. نام او برای نخستین بار در نام‌های شخصی اکدی از دورۀ پیش _ سارگونی به چشم می‌خورد اگرچه در بیشتر موارد نام او با صورت اختصاری و به شکل اوتو utu نوشته می‌شود. بعضی از این نام…

سین، الهه بابلی

سین؛ سوئن /sin ; suen/_ ماه _ الهه بابلی  این نام نتیجۀ ادغام سومری ان. زو en .zu به معنای« فرمانروای حکمت»_ سوئن است. شخصیت سین در منابع اکدی معمولاً مطابق با شخصیت نانّا ( ر) است. او را به‌عنوان یک گاو شاخدار( قرنو qarnu)« یک میوۀ خود…

سی بی تو، گروهی از دیوهای بابلی

سی بی تو /sibitu/ گروه دیوان بابلی موسوم به« هفت»( سومری ایمی نابی imina. bi) دو گروه سی بی تو وجود دارد. سی بی تو های خوب و سی بی تو های شریر. در متون عمدتاً، از مقولۀ دوم یادشده است. او سرنوشت وظیفه هر کدام را اعلام می‌دارد. اولی ها…

الهه بابلی، سارپانی توم

سارپانی توم/ Sarpanitum/ _ الهۀ بابلی نام او به معنای« کسی از زارپا zarpa» است. اگرچه متألهین بابلی، نام او را به‌صورت زربانی تو zēr- banitu به معنای« کسی که دانه را می‌آفریند می‌نامیدند.» در طی نخستین هزارۀ پیش از میلاد،  این الهه…

الهه بابلی، تاشمه توم

تاشمه توم / Tashmetum/_ الهۀ بابلی نام او از شامو Shamu اکدی مشتق شده است و تقریباً چیزی به معنای« اعطای خواهش ها است» این الهه همسر نبو بود و همراه او در بورسیپا Borsippa مورد پرستش قرار می‌گرفت. از این الهه به‌عنوان واسطه ای مهربان و…

بعلت_ سری، الهه بابلی

بعلت_ سری/ Belet_Seri/_الهۀ بابلی نام او به معنای« بانوی دشت» است. او همسر آمورو Amurru، خدای بیابان گردان بود با توجه به بابلی‌ها که دشت و جهان فرودین را باهم در ارتباط می‌دانستند این الهه نیز در رابطه با قلمرو مردگان بود که در آنجا،…

بعلت_اکالیم، الهه بابلی

بعلت_اکالیم/ Belet- ekallim/_ الهۀ بابلی نام او به‌ویژه« نین. ا. گال NIN. E.GAL» نوشته می‌شود که به معنای« بانوی خانۀ بزرگ»است. او را با توجه به نام‌های شخصی، و القابش می‌شناسند. از زمان بابلی کهن، به‌ویژه در ماری، جایی که این الهه…

اساطیر بابلی

Babylonian mythology آنچه ما آن را اسطورۀ بابلی می خوانیم، شامل تعدادی متون است که در طی هزارۀ دوم پیش از میلاد به اکدی نوشته‌شده است. بعضی از آن‌ها ممکن است کهن تر باشند مثل حماسۀ ارّا Erra- Epic که از هزارۀ اول به‌جای مانده است. اما…

خط ما پارسی است یا عربی!؟

دکتر علی نیکویی ali.nikoei1981@gmail.com نخستین ابهامی که درباره عربی بودن خط ما بر اندیشه¬ی کنجگاوان می¬گذرد، که چگونه ایرانیان در کشور پهناور خود ، چندین گونه خط و گویش بومی داشته¬اند، یکباره خطی از بیابان¬های تفته و میان قبائل فاقد…

خدای بابلی، ایشوم

ایشوم / Išum/ _ خدای بابلی منشأ او مورد تردید است. او را باخدای سومری به نام هندورسانگا Hendur sanga، یکسان می‌دانستند و احتمالاً این امر در هزارۀ سوم پیش از میلاد مرسوم بود. ایشوم خدایی بسیار محبوب به شمار می‌رفت و این موضوع از تعداد…

خدای بابلی، ایتور _ مر

ایتور _ مر /Itur_ mer /_ خدای بابلی نام او از نام خدای دیگری که یک پشتیبان برای مر mer ،هوا_ خدا است و به معنای «مر بازگشته است» و در سومر (مر / ور /mer/ wer) به معنای باران و توفان و باران زا آمده تشکیل یافته است. این خدا عمدتاً از شهر…