آیا می دانید جنگ جهانی دوم چرا اتفاق افتاد؟

جنگ جهانی دوم دوره‌ای از تاریخ است که جهان را تغییر داد. یکی از معروف‌ترین جنگ‌های تمام اعصار، جنگ جهانی دوم است که برای بمباران‌های هیروشیما و ناگازاکی توسط ایالات متحده آمریکا و هولوکاست (نسل کشی شش میلیون یهودی اروپایی توسط آلمان نازی) شناخته شده است. با این حال، چندین واقعیت در مورد آن وجود دارد که همچنان اکثریت مردم از درک آن غافل مانده‌اند.
 

علل واقعی جنگ جهانی دوم و اثرات ویرانگر آن

آیا می‌دانید؟
به رغم بخش‌هایی از اروپا که تقریبا میدان جنگ بود، سوئیس، سوئد، اسپانیا و پرتغال در طول جنگ جهانی دوم بی‌طرف بودند. این جنگ تقریبا شش سال طول کشید و باعث مرگ و میر سنگین زندگی و از بین رفتن املاک بسیاری در نقاط مختلف جهان شد. اگر مردم درباره علل و اثرات آن صحبت کنند – دو ویژگی مهم آن با غبار جهل پوشیده شده است.

جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹ – ۱۹۴۵)

جنگ جهانی دوم بین دو گروه متحد نظامی بود: اتحاد اول، شامل اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا، انگلستان و سایر ملل، و دیگری بر محور آلمان، ژاپن، ایتالیا و غیره.
جنگ در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد، هنگامی که نیروهای آلمانی به لهستان حمله کردند، و به تلافی آن، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی به آلمان حمله کردند. این جنگ شش سال طول کشید، و با پیروزی متفقین در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، به پایان رسید.

علل جنگ جهانی دوم چیست؟

جنگ جهانی اول و پیمان ورسای

علل متعددی وجود داشت، اما مهم‌ترین عامل آن جنگ جهانی اول بود. پس از جنگ جهانی اول، کشورهای مختلف به دو گروه تقسیم شدند: نیروهای متحد شامل فرانسه، امپراتوری بریتانیا، امپراتوری روسیه، ایالات متحده آمریکا و غیره، که پیروزی جنگ را به دست آورده بودند و نیروهای مرکزی که شامل امپراتوری آلمان، اتریش- مجارستان و غیره بود. رهبران چهار کشور بزرگ بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و روسیه- در قصر ورسای پاریس با یکدیگر دیدار کردند تا تصمیمات مربوط به شرایط صلح را تعیین کنند. اینجا بود که پیمان ورسای، در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ امضا شد.
در معاهده ورسای آلمان مسئولیت جنگ را بر عهده گرفت و محدودیت‌های نظامی خاصی را برای آن اعمال شد. انگیزه این بود که آلمان را از دست ندهند تا اطمینان حاصل شود که جنگ دیگری رخ نخواهد داد. از آنها نیز خواسته شد که مبلغ هنگفتی را به عنوان جریمه پرداخت کنند و امتیازات ارضی قابل توجهی به قدرت‌های متحد ارائه دهند. مردم آلمان در تمام مراحل، از این پیمان راضی نبودند. معاهده ورسای نه تنها بر اقتصاد کشور تأثیری نداشت، بلکه برای افتخار ملی نیز رضایتی به دنبال نداشت. آنها در رهبری آدولف هیتلر، امیدی در رفع قصورات این معاهده دیدند و در نتیجه او را به قدرت رساندند.

 

ظهور هیتلر و نازیسم

بعد از جنگ جهانی اول، آلمان شاهد ظهور آدولف هیتلر و مفهوم نازیسم بود که هر دو در دهه ۱۹۳۰ بسیار محبوب بودند. نازیسم نوعی سوسیالیسم بود، که بر خلاف مارکسیسم، به طور معمول با نژادپرستی و گسترش طلبی مشخص می‌شد. او خواستار اطاعت بی‌چون و چرا از رهبر بود و خود را به عنوان رهبر معرفی کرد. او در سال ۱۹۳۳ به عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد و پس از آن، بازسازی ارتش آلمان آغاز شد.
هر دو کشور فرانسه و انگلیس، به اقدامات هیتلر توجه نداشتند، زیرا آنها مایل به جنگ نبودند. بعضی از مورخان معتقدند که آنها این کار را عمدا انجام دادند، چرا که آنها فکر می‌کردند بهترین راه برای رفع گسترش کمونیسم است. در این میان، هیتلر همچنین دو کشور مهم ایتالیا و ژاپن را با خود متحد کرد.

بنیتو موسولینی و فاشیسم

در حالی که آلمان شاهد ظهور آدولف هیتلر و نازیسم بود، ایتالیا شاهد ظهور بنیتو موسولینی و فاشیسم بود که خشونت، نژادپرستی و توتالیتاریسم از مشخصه‌های او بود. هر دو رهبر کاملا مشابه یکدیگر بودند، در نتیجه هیتلر و موسولینی به عنوان رهبران جنگ علیه قدرت‌های متفقین شدند. این دو در سال ۱۹۳۷ به پیمان محور رم-برلین پیوستند و یک اتحاد نظامی ایجاد کردند.

بیشتر بخوانید: تاریخ کامل جنگ جهانی دوم

برنامه‌های توسعه قلمروی ژاپن

در آغاز دهه ۱۹۳۰ ژاپن دچار مشکل شد. ژاپن تصمیم گرفت تا به جمهوری‌های چین حمله کند. ارتش ژاپن از شمال چین، که غنی از منابع معدنی بود، به منچوری حمله کرد. هنگامی که سازمان ملل، که برای ایجاد نظم مورد نیاز در جهان شکل گرفت، به خواست چین دستور داد که ژاپن نیروهای خود را از سرزمین چین اخراج کند، ژاپن تصمیم گرفت که از عضویت سازمان ملل خارج شود.
تحریم‌هایی که برای این اعتراض به ژاپن تحمیل شد، باعث شد که پیگیری مناطق غنی از منابع در منطقه، آنها برای اهمیت بیشتری پیدا کند. ژاپنی‌ها گام مهمی را برداشتند و به پرل هاربر حمله کردند. هدف این بود که ایالات متحده را با از بین بردن حاملان هواپیمایی خود، فلج کنند، اما حمل کننده‌ها که در دریای خلیج فارس بودند، از این حمله جان سالم به در بردند. این حادثه باعث شد که ایالات متحده آمریکا وارد جنگ شود.

علل دیگر

دولت‌های جمهوری‌خواه تحت رهبری رئیس جمهور وودرو ویلسون تصمیم گرفتند که از فعالیت‌های مختلف سیاسی که در جهان اتفاق می‌افتاد، دور بمانند. و سازمان ملل شکست خورد. به اعتقاد مورخان، سازمان ملل یک نهاد است که هیچ قدرتی ندارد و بنابراین شکست آن برجسته بود. علاوه بر این، جهان در چنگال رکود بزرگی قرار گرفته بود.
در میان تمام این آشفتگی‌ها، کشورهایی مانند آلمان، ایتالیا و ژاپن موضع تهاجمی گرفتند و به کشورهای همسایه حمله کردند و خواستار گسترش سرزمین‌های خود شدند. در حالی که جنگ در واقع با آغاز حمله آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ آغاز شد، تنش با حمله ایتالیا به اتیوپی در سال ۱۹۳۵ و به جمهوری چین توسط امپراتوری ژاپن در سال ۱۹۳۷ شروع شد. نیروهای متفقین توجه جدی به این موضوع کردند و تحولات و مقابله با نیروی نظامی، به نوبه خود موجب شکل گیری یک جنگ تمام عیار شد.

 

تأثیرات جنگ جهانی دوم چه بود؟

تلفات بی‌نظیر

می‌گویند که تاریخ تکرار می‌شود، این همان چیزی است که وقتی آلمان و متحدانش در جنگ جهانی دوم جنگ را شروع کردند، اتفاق افتاد. اگر اثرات جنگ جهانی اول فجیع بود، جنگ جهانی دوم بسیار بدتر بود. چیزی بین ۲۲ تا ۲۵ میلیون سرباز و ۳۸ تا ۵۵ میلیون فرد غیرنظامی جان خود را از دست دادند. علاوه بر این، بسیاری از افراد دیگر بی ‌خانمان شدند. برآورد شده است که حدود ۶ میلیون یهودی در هولوکاست کشته شده‌اند، (نسل کشی حمایت شده از سوی آدولف هیتلر). به غیر از یهودیان، تعداد زیادی از لهستانی‌ها و اسلاوهای غیر یهودی، کولی‌های رومانیایی و حتی همجنس‌گرایان در این نسل کشی کشته شدند.جنگ جهانی دوم بین دو گروه متحد نظامی بود: اتحاد اول، شامل اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا، انگلستان و سایر ملل، و دیگری بر محور آلمان، ژاپن، ایتالیا و غیره. جنگ در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد، هنگامی که نیروهای آلمانی به لهستان حمله کردند، و به تلافی آن، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی به آلمان حمله کردند. این جنگ شش سال طول کشید، و با پیروزی متفقین در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، به پایان رسید.

مرزها برچیده شدند

چندین کشور اروپایی و آسیایی مجبور به تحمل این جنگ بزرگ بودند. مرز کشورهای اروپایی بازنویسی شد. بزرگ‌ترین مزیت از نظر گسترش قلمرو برای اتحاد جماهیر شوروی بود که بخش‌هایی از فنلاند، لهستان، ژاپن، آلمان و برخی از ایالت‌های مستقل را به قلمروی خود افزود. بدترین کشور آسیب دیده نیز آلمان بود که به چهار بخش تقسیم شد: هر یک از آنها توسط فرانسه، ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا گرفته شد. طرح‌های اولیه که توسط ایالات متحده برای آلمان مطرح شد بسیار شدید بود. آنها تنها پس از اینکه متوجه شدند احیای اروپا بدون احیای پایگاه صنعتی آلمان امکان پذیر نبود، آرام شدند.

سازمان ملل

پس از جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین برای تشکیل سازمان ملل، یک سازمان تشکیل دهنده برای ترویج صلح و امنیت در جهان، گرد هم آمدند. سازمان تازه تشکیل شده، تجاوز جنگی را غیر قانونی اعلام کرده است تا اطمینان حاصل شود که جنگ جهانی سوم اتفاق نخواهد افتاد. پیمان صلح پاریس در ۱۰ فوریه سال ۱۹۴۷ امضا شد و اجازه داد کشورهایی مانند ایتالیا، بلغارستان و فنلاند به عنوان کشورهای مستقل در امور بین الملل به عنوان سرزمین‌های مستقل شناخته شوند و به عضویت سازمان ملل متحد بازگردند. این معاهده همچنین شامل مقررات پرداخت خسارات جنگی و تنظیمات ارضی پس از جنگ بود.

پایان دیکتاتوری

از طرف مقابل، جنگ جهانی دوم پایان دیکتاتوری در اروپا را مشخص کرد. در حالی که موسولینی در ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ دستگیر و مجازات شد، هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ خودکشی کرد. امپراتور هیروهیوتو توسط نیروهای متحدین تحت تعقیب قرار نگرفت زیرا ژنرال داگلاس مک آرتور، فرمانده کل نیروهای متحد، فکر کرد که همکاری او برای مدیریت ژاپن ضروری است. نیروهای متفقین جلسات نورمبرگ را برگزار کردند که در آن نظامیان رده بالای آلمان نازی – به استثنای هیتلر، هانریش هیملر و یوسف گوبلز – تحت تعقیب قرار گرفتند.

تأثیرات اقتصادی

با توجه به تأثیرات اقتصادی جنگ جهانی دوم، برخی از آنها مثبت بودند، اما آنها به هیچ وجه قابل مقایسه با ویرانی‌های حاصل از این جنگ نیست. مشاغل متعددی در طول جنگ ایجاد شد، در حالی که صنایع تولیدی که در طول جنگ مورد نیاز بودند، رونق گرفتند، صنایع دیگر رنج زیادی را متحمل شدند. در طول جنگ جهانی دوم، اقتصاد اروپا تقریبا متوقف شد. پس از پایان جنگ در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۴۵؛ با این حال، تنها میلیون ها نفر زندگی خود را از دست دادند.

رقابت جدید

مهم‌تر از همه، جنگ جهانی دوم، موجب شد ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی به عنوان قدرت فوق العاده جهان تبدیل شوند. اگر جنگ جهانی اول پایه و اساس جنگ جهانی دوم را بنیان گذاشت، جنگ جهانی دوم بنیاد جنگ سرد بین ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی بود که طی سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۱، ۴۴ سال طول کشید.
هنگامی که ژاپن به پرل هاربر حمله کرد، ایالات متحده آمریکا با نیروی کامل نظامی علیه آن مقابله کرد؛ حتی به استفاده از بمب اتمی در هیروشیما و ناگازاکی دست زد. اگر ژاپن به پرل هاربر حمله نمی‌کرد، شاید این جنگ اتفاق نمی‌افتاد.

منبع راسخون
ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن