تاریخ ما
گزیده‌ای از تاریخ و تمدن جهان باستان

موت، خدای سامی

/ mot/_ غربی

ریشه شناسی نام او از صورت سامی mwt* به معنای« مردان» است و در زبان اکدی کلمۀ mutum به معنای« مرگ» است. او را به‌صورت خدای مرگد. آورده اند. مردان به معنای« خورده شدن» به‌وسیلۀ موت است. او را عمدتاً از متون اسطوره‌ای اوگاریت به‌عنوان مخالف بزرگ بعل می‌شناسند. القاب او عبارت است از bn ilm mt یعنی« موت پسر خدایان» است و ydd il gzr« محبوب ِال» و بخشی از نظام خدایی به شمار می‌رود. قلمرو او در اسطوره‌ها در«اعماق زمین و سرزمین فساد، تباهی، خدو، لجن است.» او می‌تواند به‌صورت مار ظاهر شود ولی، در استعارات بسیار ویژۀ اشعار اوگاریتی او را با چهره‌های دیگر ظاهر می‌سازند. صفت مشخصۀ او اشتهای کاذب اوست:« اشتهای نهنگ در دریا. بنگرید سبزی مایه حیات من است، اشتهای من برای گل وسبزی و از هر چیزی که می میرد می خورم.» بعل مقهور موت می‌شود ولی دوباره، بر می خیزد و همچنین موت مغلوب آنات Anat می‌شود و بعدها دوباره خود را می‌سازد. پیشنهاد شده است که ضمن آن‌که یکی از جنبه‌های بعل سبز شدن گیاهان پس از بارآن‌های زمستانی است، موت خواهان زمین خشک و عقیم تابستآن‌های خشک است ولی احتمالاً، خواستار رشد غلات است، هر دو خدا، در سال مربوط به کشاورزی به دنبال هم می آیند و یکی نمی‌تواند بر دیگری کاملاً تسلط یابد.

 

موت، خدای سامی

طرحی از موت

 

مطالب خواندنی:

موت، خدای سامی

موت

 

منبع:

  • کتاب  اساطیری ایران، اثر ژاله آموزگار،
    انتشارات سمت، چاپ شده در مهر ۱۳۹۵
  • تهیه الکترونیکی: سایت ، اِنی کاظمی

خرید مجموعه کتاب های تاریخی

ممکن است شما دوست داشته باشید

خرید مجموعه کتاب های تاریخی

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن