مصـر پیش از اتحـاد و عصر سلسله ها

دورۀ پیش از اتحاد و یکپارچگی مصر، تقریباً از ۳۳۰۰ تا ۳۱۹۷ پیش از میلاد تداوم داشته است. در این دوره که در واقع دورۀ پیش از اتحاد مصر است، مصر به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می شد. پایتخت مصر شمالی «» و پایتخت مصر جنوبی «اِل کاب» بود. در مدارک باقی مانده از فرمانروایان شمالی و جنوبی با عنوان «خدمتگزاران » نام شده است و در داستان ها این خدمتگزاران هوروس که صورت افسانه ای به خود گرفته بودند اهمیت فراوانی در نظر مردمان داشتند.

نخستین قلمرو پادشاهی در مصر جنوبی در پیرامون دلتای نیل قرار داشت. در این جا پادشاهی با لقب «زنبور شاه» فرمان می راند که و عَلَم رسمی اش، زنبور عسل یا زنبور سرخ بود. او تاج سرخی بر سر می گذاشت و کاخ و پایگاه فرمانروایی اش «خانۀ سرخ» نامیده می شد.

دومین قلمرو پادشاهی در مصر در نزدیکی قاهره کنونی قرار داشت. فرمانروای آن «نِی شاه» بود که عَلَم و نشان سلطنتی آن شاخه ای گیاه پاپیروس و تاجی به رنگ سپید بود و کاخش «» نامیده می شد.

این دو بخش در حالت رقابت و دشمنی دائمی به سر می بردند و جنگ هایی پیاپی میان آنها صورت می گرفت که در پایان در سال ۳۲۰۰ ق.م بخش جنوبی بر مصر شمالی چیره گشت. پس از چیرگی نخستین، فرمانروایی به نام «» دو کشور را متحد نمود و تاج شاهی مرکب از تاج دو بخش پیشین را بر سر نهاد. به همین جهت نارمر را که در افسانه ها به نام «مِنِس» شناخته شده است با عنوان بانی اتحاد مصر می شناسند.

برچیده از تاریخ تمدن های مشرق زمین

نوشتۀ دکتر باقرعلی عادلفر.

علیرضا کیانی

علیرضا کیانی پارسی زاد دانشجوی کارشناسی تاریخ

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن