مصـر پیش از اتحـاد و عصر سلسله ها

دورۀ پیش از اتحاد و یکپارچگی مصر، تقریباً از ۳۳۰۰ تا ۳۱۹۷ پیش از میلاد تداوم داشته است. در این دوره که در واقع دورۀ پیش از اتحاد مصر است، مصر به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می شد. پایتخت مصر شمالی «» و پایتخت مصر جنوبی «اِل کاب» بود. در مدارک باقی مانده از فرمانروایان شمالی و جنوبی با عنوان «خدمتگزاران » نام برده شده است و در داستان ها این خدمتگزاران که صورت افسانه ای به خود گرفته بودند اهمیت فراوانی در نظر مردمان مصری داشتند.

نخستین قلمرو پادشاهی در مصر جنوبی در پیرامون دلتای قرار داشت. در این جا پادشاهی با لقب «» فرمان می راند که نشان و عَلَم رسمی اش، زنبور عسل یا زنبور سرخ بود. او تاج سرخی بر سر می گذاشت و کاخ و پایگاه فرمانروایی اش «» نامیده می شد.

دومین قلمرو پادشاهی در مصر در نزدیکی قاهره کنونی قرار داشت. فرمانروای آن «» بود که عَلَم و نشان سلطنتی آن شاخه ای گیاه پاپیروس و تاجی به رنگ سپید بود و کاخش «» نامیده می شد.

این دو بخش در حالت رقابت و دشمنی دائمی به سر می بردند و جنگ هایی پیاپی میان آنها صورت می گرفت که در پایان در سال ۳۲۰۰ ق.م بخش جنوبی بر مصر شمالی چیره گشت. پس از چیرگی نخستین، فرمانروایی به نام «نارمر» دو کشور را متحد نمود و تاج شاهی مرکب از تاج شاهان دو بخش پیشین را بر سر نهاد. به همین جهت نارمر را که در افسانه ها به نام «» شناخته شده است با عنوان بانی اتحاد مصر می شناسند.

برچیده از تاریخ های مشرق زمین

نوشتۀ .

علیرضا کیانی

علیرضا کیانی پارسی زاد
دانشجوی کارشناسی تاریخ

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

دنبال کردن
avatar
wpDiscuz