خدای سومری، ایشکور

/Iškur/

هوا_ خدای سومری که معمولاً نام او را به‌صورت اختصاری«IM»می نویسند. نام او در فهرست فارا ذکرشده است. در طی دورۀ سارگونی، او را با اداد خدای یکسان می‌دانستند. اما در جنوب بابل ، او را به‌عنوان ایشکور می‌پرستیدند. مرکز پرستش او کارکار (قرقر) Karkar و معبدش به نام اِ_ کار کارا E_ karkara در سرودهای معبد سومری توصیف‌شده است.

ایشکور یا پسر یا آن An نامیده می‌شود. او برادر توأمان انکی است و در چندین متن ادبی و اسطوره‌ای ظاهر می‌شود. در یک ارشه ما Eršemma آمده است که ایشکور «سوار بر توفان می‌شود» و یک «باد غرنده» یعنی «سرور فراوانی» است. در سرودی دیگر او «گاو نر درخشان فرمانروایی است که بر توفان سوار است و بر شیر بزرگی می‌نشیند و غله ایجاد می‌کند» نامیده شده است. در انکی و نظم جهانی، انکی، ایشکور را مأمور ترعۀ آسمان و زمین و متصدی باران و ابرها و توفان و آذرخش می‌کند. لقب «ناظر ترعه» که در سومری گو_ گال gu-gal است. نمونۀ جالبی از یکسان شدن یک‌هوا _ ، در نواحی پرباران تر از جنوب بین‌النهرین با اقتصاد متکی بر آبیاری در است. به‌عنوان «ناظر  ترعه» آسمان و زمین، در یک سطح جهانی اقدام می‌کند و در سد بندی های آسمانی برای ایجاد باران بر روی زمین با مهارت به کار می‌پردازد.

 

خدای سومری، ایشکور

طرحی از ایشکور

 

خدای سومری، ایشکور

طرحی از ایشکور

 

 

منبع:

  • کتاب  اساطیری ، اثر ژاله آموزگار،
    انتشارات سمت، چاپ شده در مهر ۱۳۹۵
  • تهیه الکترونیکی: سایت ، اِنی کاظمی

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن