مختصری درباره ی سلسله بالهه

مختصری درباره ی سلسله بالهه:

بالهه یک پادشاهی قدر کره ای بود.بعد از نابودی گوگوریو به دست نیروهای متحد شیلا و سلسله چینی تانگ،ژنرالی از گوگوریو به نام ته جویونگ با ایجاد اتحادی بین مردم گوگوریوی سابق و قبایل “موهه” و با شکست تانگ در نبرد “تیان منلینگ” توانست در سال ۶۹۸ بالهه را پایه گذاری کند.نام این کشور در ابتدا جین بود ولی در سال ۷۱۲ به بالهه تغییر کرد.واژه ی بالهه فرم کره ای کلمه ی بوهای است که نام دریایی در جنوب غربی بالهه بوده است.این کشور در طول حیات خود ۱۵ پادشاه داشت.در طول حکومت دهمین پادشاه آن یعنی پادشاه سئون که گفته می شود بهترین پادشاه سلسله بوده است بالهه شمال کره،شمال شرقی منچوری و مناطق ساحلی روسیه را در کنترل داشت.لشکرکشی های پادشاه سئون منجر به تسلیم شدن بسیاری از قبایل “موهه” در جنوب غربی و تصرف شبه جزیره لیائودونگ شد.قدرت این پادشاه به حدی بود که شیلا مجبور شد علاوه بر ادامه ی تدابیر دفاعی در مرز معمول،یک دیوار شمالی نیز در سال ۷۲۱ بسازد.در دوران پادشاه سئون بالهه در اوج وسعت خود بود.بالهه روابط دیپلماتیک و تجاری خود را با ژاپن تا انتهای سلسله حفظ کرد.بالهه ۳۴ بار و ژاپن ۱۳ بار به یکدیگر سفیر فرستادند.این کشور در طول حیات ۲۲۸ ساله خود پنج پایتخت را به خود دید.دولت این سلسله توسط سه صدراعظم و شش وزیر اداره می شد.یکی از این سه صدراعظم “وزیر بزرگ دربار”نامیده می شد و ارشد دو صدراعظم چپ و راست بود.یکی از زیباترین جنبه های تمدن این سلسله “اوندول”(سیستم گرمایشی ویژه ی کره ای)بود.در مورد علت سقوط این سلسله دو نظریه وجود دارد.بعضی اساتید معتقدند فوران آتشفشان “بک دو” یک فاجعه ملی را به وجود آورده و کشاورزی و تمامیت ارضی کشور را از بین برده و قبایل خیتان ها از این فرصت استفاده کرده و کشور را تصرف کردند.نظریه دیگر اختلافات قومی بین کره ای های حاکم و قبایل موهه را دلیلی برای تضعیف کشور می دانند.سرانجام تهاجمی از خیتان ها بعد از ۲۵ روز محاصره به سقوط پایتخت انجامید.بعد از سقوط این سلسله،شورش هایی برای احیای مجدد بالهه صورت گرفت که به ایجاد سه پادشاهی نوظهور انجامید.اما این سه پادشاهی هم عمر چندانی نداشتند و توسط خیتان ها (سلسله ی لیائو) تصاحب شدند.بعد از اینکه شورش “ته گوانگ هیون”(آخرین شاهزاده بالهه)برای احیای بالهه به شکست انجامید وی به همراه ده هزار مهاجر به گوریو گریخت.بعضی از نوادگان این ده هزار مهاجر نام خانوادگی “ته” را برای خود انتخاب کردند در حالی که به شاهزاده ی بالهه نام خانوادگی “وانگ” که مخصوص خانواده سلطنتی بود داده شد.این اتفاق باعث قطع رابطه ی گوریو با لیائو شد.