هوم بابا

غولی مخوف و کهنسال و مخلوق شمش، خدای خورشید بود. خومبه به نگهبان جنگل سدر خدایان بود و به علت گناهان فراوان به دستور شمش و به دست گیل گمش و انکیدو کشته شد.

کهن ترین دبیره عیلامی که پیش عیلامی نام گرفته ، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ ق.م در شهر شوش ، پایتخت عیلامیان ، درجنوب غرب ایران بکار گرفته شد. گویا دبیره پیش عیلامی از خط میخی سومری یا دبیره باستانی سومری گسترش یافته باشد . دبیره پیش عیلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است وبنظر می رسد که باید بخشی از آن واژه نگار باشد . این دبیره هنوز رمز گشایی نشده است وزبانی را که نمایش می دهد ، هنوز ناشناخته است .  مورخان ازبعضی پادشاهان عیلام همانند پادشاهه ومبابا و پادشاه هومبان شور نام برده اند

در حماسهٔ گیل گمش، خومبه به موجودی هراسناک است و خدایان او را چنین آفریده‌اند تا آدمیان را از نزدیک شدن به جنگل سدر خدایان بترساند.خومبه به موجودی با پنجه‌هایی مثل شیر، پاهایی با چنگال‌های کرکس، شاخ‌های گاو نر و تنی پوشیده از فلس‌های مفرغ توصیف می‌شود که در انتهای دمش سر ماری است و تیر و نیزه بر فلس‌های مفرغی اش کارگر نیست.

انکیدو، خومبه به را چنین توصیف می‌کند:

«خومبه به فریادش غریو طوفان بزرگ است، دهانش آتش است و دَمش مرگ.»

«او زورمندی سخت است، هیچ‌گاه نمی‌خسبد. خومبه به را ور خدا زورمندی بخشیده‌است و ادد غریو تندروارش، انلیل اش هفت خوف موهبت فرموده تا از دست ناخوردگی جنگل سدر بنان اش خاطر آسوده باشد.»

منبع مهدی صبور صادقزاده
ممکن است شما دوست داشته باشید
اشتراک
دنبال کردن
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
مشاهده همه نظرات