شیوه زیست مردم ایران در عصر هخامنشیان
ایرانیان در دوره ی هخامنشیان چگونه می زیسته اند؟
پارسیان ( در زمان شاهنشاهی هخامنشی )دروغ گفتن را بدترین منکر می پنداشتند. برای آنكه ناگزیر به انجام این كار ناپسند نشوند حتی از وام خواستن نیز امتناع می ورزیدند، چرا كه امکان داشت وامدار به جهتی مجبور به دروغگویی شود.
آنها از آب دهان افكندن در آب ودر رهگذرها و در نزد دیگران اباء داشتند و آن را امری بسیار نکوهیده می پنداشتند . در آب روان دست و رو نمی شستند و آنرا به ناپاكی نمی آلودند. ایرانیان كهن فرزندان خود را از دوران كودكی به ورزش هایی مانند دویدن، تحمل سرما و گرما، بكار بردن سلاح های گوناگون، سواری و ارابه رانی عادت می دادند و بزرگترین صفات آنان مردانگی، رشادت ودلاوری بود.
از دیگر ویژگیهای هخامنشیان محترم داشتن همسایه بود، به كسانی كه در راه نگهداری میهن و حفظ كشور خدماتی عرضه داشته بودند، پاداش های بزرگ می دادند. از رشوه گیری ، دزدی و تصرف در مال دیگران خودداری می كردند. از پرخوارگی وشكم پرستی پرهیز داشتند. به هنگام راه رفتن چیزی نمی خوردند،و شكار را به اعتبار جنبه ورزشی آن دوست داشتند. دستورات زرتشت در زندگی ایرانیان آن زمان جنبه عملی پیدا كرده بود و همین مساله مهم سبب برجسته تر شدن ویژگیهای اخلاقی آنان نسبت به اقوام دیگر می شد.
