جانگ بوگو؛ پادشاه دریاها و معمار تجارت دریایی در شرق آسیا
جانگ بوگو یک فرمانده برجسته نظامی، دریانورد نامدار و بازرگان مقتدر در دوران پایانی پادشاهی شیلا در قرن نهم میلادی بود که با ریشه‌کن کردن دزدی دریایی، راه‌اندازی پادگان دریایی چونگ‌های‌جین در جزیره واندو و هدایت شبکه بازرگانی میان کره، چین و ژاپن، عنوان تاریخی «امپراتور دریا» را کسب کرد و تأثیری شگرف بر معادلات اقتصادی و سیاسی شرق آسیا نهاد.
جانگ بوگو کیست و خاستگاه او کجاست؟
جانگ بوگو (با نام نخستین گونگ‌بوک یا گونگ‌پا) در اواخر سده هشتم میلادی (حدود ۷۸۷ میلادی) در جزیره دورافتاده واندو واقع در جنوب غربی شبه‌جزیره کره چشم به جهان گشود. ساختار اجتماعی در اواخر پادشاهی شیلا بر پایه «نظام طبقاتی استخوان‌بندی» (Bone Rank System) یا همان گل‌پوم استوار بود؛ ساختاری نفوذناپذیر که منزلت اداری، پایگاه سیاسی و حتی نوع پوشش شهروندان را بر مبنای تبار و خون مشخص میکرد. گونگ‌بوک از خانواده‌ای معمولی و از طبقات فرودست جامعه بود و مطابق ساختار صلب پایتخت (شهر سورابول یا گیونگ‌جو)، هیچ بختی برای تصدی مناصب بالای دیوانی یا ارتشی نداشت.
عدم امکان پیشرفت در ساختار اشرافی پایتخت، گونگ‌بوک جوان را بر آن داشت تا راهی دریا شود. او به همراه دوست وفادارش، جونگ نیون، به آب‌های پرتلاطم دریای زرد پا گذاشت و راهی خاک امپراتوری تانگ در چین شد. مهارت خارق‌العاده او در تیراندازی، فنون نبرد با نیزه و مدیریت دریانوردی سبب شد که در چین نام خانوادگی «جانگ» را برگزیند و در سپاه نظامی وونینگ در شوژو به عنوان یک افسر کارآزموده خدمت کند.
حضور جانگ بوگو در خاک چین، دریچه‌ای نو از درک جغرافیای سیاسی و شریان‌های اقتصادی منطقه به روی او گشود. او در دوران خدمت در سپاه تانگ، شورش‌های داخلی ایالت‌های شرقی را سرکوب کرد و به درجه ژنرال جزء ارتقا یافت. این دوران اقامت در سرزمین چین زمینه‌ساز آشنایی مستقیم جانگ بوگو با کلنی‌های مهاجران شیلایی در شبه‌جزیره شاندونگ و جیانگسو شد؛ اجتماعاتی فعال اما بی‌دفاع که پایه‌ای اساسی برای چشم‌انداز آینده او فراهم آوردند.
مسیر ظهور در چین و تأسیس پادگان دریایی چونگ‌های‌جین
در اوایل سده نهم میلادی، سواحل شرقی چین و مسیرهای منتهی به شبه‌جزیره کره به جولانگاه بی‌رحمانه دزدان دریایی بدل شده بود. این دزدان نه تنها کشتی‌های باری را غارت می‌کردند، بلکه مردم بی‌گناه شیلایی را ربوده و در بازارهای تانگ به عنوان برده می‌فروختند. مشاهده رنج هم‌وطنان و اسارت مردمان کره در بازارهای برده‌فروشی دنگ‌ژو و لای‌ژو، تأثیری ویرانگر بر جانگ بوگو نهاد و اراده او را برای تغییر این موازنه وحشیانه شکل داد.
او ارتش تانگ را ترک گفت و در سال ۸۲۸ میلادی به پادشاهی شیلا بازگشت و در دربار حاضر شد. جانگ بوگو در دیداری سرنوشت‌ساز با پادشاه هونگ‌دوک، خطرات ویرانی امنیت ساحلی و تجارت غیرانسانی برده را تشریح نمود و خواستار صدور فرمان سلطنتی برای استقرار یک قرارگاه مرکزی نیروی دریایی در کرانه‌های جنوب غربی شد. پادشاه هونگ‌دوک درخواست او را پذیرفت و فرماندهی ارتشی بالغ بر ده هزار سرباز را به او واگذار کرد.
پایگاه دریایی چونگ‌های‌جین (به معنای دژ دریای زلال) در موقعیت سوق‌الجیگی جزیره واندو برپا شد. جانگ بوگو با شناختی عمیق از جهت جریانات آبی، بادهای موسمی و راه‌های پنهان خلیج‌ها، دژی مستحکم با اسکله‌های تخصصی ساخت. نیروهای او مجهز به کشتی‌های مقاوم با کف تخت و ساختار چندلایه چوبی بودند که توان پهلوگیری در آب‌های کم‌عمق و پایداری در طوفان‌های سهمگین دریای زرد را داشتند. در کوتاه‌زمانی، حملات برق‌آسای جانگ بوگو راهزنان دریایی را تارومار کرد و ریشه تجارت برده در این دریاها سوزانده شد.
شبکه انحصاری تجارت دریایی در مثلث شرق آسیا
پس از تأمین امنیت خطوط کشتیرانی، جانگ بوگو پایگاه چونگ‌های‌جین را به قلب تپنده بازرگانی چندجانبه میان امپراتوری تانگ، پادشاهی شیلا و ژاپن در عصر هی‌آن تبدیل کرد. او شبکه‌ای منسجم از کارگزاران بازرگانی، دریانوردان ماهر و مترجمان رسمی ایجاد کرد که در تمامی بنادر مهم شاندونگ، نینگبو، هاکاتا و سوگی‌پو فعالیت می‌کردند.
اقامتگاه‌های مهاجران کره در شهرهای ساحلی چین معروف به «شیلا‌بانگ» (روستاهای شیلا) و دفاتر اداری «شیلا‌سو» تحت حمایت و نظارت تجاری چونگ‌های‌جین سامان یافتند. جانگ بوگو با بهره‌گیری از نیروی انسانی این مناطق، انحصار کالاهای باارزش راهبردی نظیر ابریشم چینی، سرامیک‌های سلادون اولیه، نقره، محصولات چرمی، گیاه جینسنگ و کاتاپوزیس را به دست گرفت.
ارتباطات فرامرزی او متکی بر ناوگانی با مدیریت یکپارچه بود که نظم زمانی حرکت کشتی‌ها را با تغییرات بادهای اقیانوسی تنظیم میکرد. اسناد تاریخی نشان می‌دهد که کاروان‌های تجاری او با گذرنامه‌های ویژه حرکت می‌کردند و حتی دربارهای ژاپن و چین استانداردهای ترابری او را به عنوان تضمین امنیت به رسمیت می‌شناختند. این امپراتوری غیررسمی اقتصادی، ثروتی سرسام‌آور برای چونگ‌های‌جین و استقلال مالی بی‌سابقه‌ای برای شخص جانگ بوگو به همراه آورد.
روایت راهب انین و معبد بوب‌هوآوون در شاندونگ
یکی از ارزنده‌ترین اسناد دست اول درباره عظمت سازمان دریانوردی جانگ بوگو، سفرنامه مشهور راهب بودایی ژاپنی به نام «انین» (معروف به جیکاکو دایشی) با عنوان زیارت چین در جستجوی قانون بودا است. ادوین رایشاور، خاورشناس برجسته دانشگاه هاروارد، در پژوهش‌های خود تأکید می‌کند که بدون حمایت ناوگان و دیپلمات‌های جانگ بوگو، سفر مخاطره‌آمیز انین به چین و بازگشت سلامت او به ژاپن هرگز میسر نمی‌شد.
انین در خاطرات خود به تفصیل شرح می‌دهد که چگونه با کشتی‌های شیلایی متعلق به چونگ‌های‌جین سفر کرده و در مهمان‌خانه‌ها و مراکز وابسته به جانگ بوگو پناه گرفته است. او همچنین به ساخت صومعه بودایی «چیشان بوب‌هوآوون» در کوه چیشان در شبه‌جزیره شاندونگ توسط جانگ بوگو اشاره می‌کند. این معبد نه تنها کانون عبادت و آموزش آیین بودا بود، بلکه به عنوان مرکز ارتباطات فرهنگی، امدادرسانی به مسافران و انبار پشتیبانی دریانوردان خدمت میکرد.
جدول مقایسه‌ای: تحول وضعیت دریای زرد قبل و بعد از ظهور جانگ بوگو
| شاخص ارزیابی | وضعیت پیش از تأسیس چونگ‌های‌جین (پیش از ۸۲۸ م.) | وضعیت در دوران فرمانروایی جانگ بوگو (۸۲۸ تا ۸۴۱ م.) |
|---|---|---|
| امنیت ناوبری | ناامنی مطلق به دلیل تاخت‌وتاز دزدان دریایی و غارت محموله‌ها | امنیت پایدار و اسکورت نظام‌مند کاروان‌های تجاری با ناوگان نظامی |
| سرنوشت ساحل‌نشینان | ربوده‌شدن مداوم غیرنظامیان شیلا و فروش آنها در بازارهای برده‌فروشی چین | توقف کامل تجارت برده و حفاظت قانونی از شهروندان در خاک تانگ |
| کانون مبادلات کالا | مبادلات محدود، مقطعی و فاقد مرکزیت لجستیکی سازمان‌یافته | انحصار زنجیره تأمین میان چانگ‌آن، گیونگ‌جو و کیوتو در جزیره واندو |
| سازماندهی مهاجران | پراکندگی جوامع شیلایی بدون حمایت دولتی یا ساختار دفاعی | تأسیس مراکز شیلا‌بانگ، دادگاه‌های مستقل شیلا‌سو و معبد بوب‌هوآوون |
| نقش ژئوپلیتیک واندو | جزیره‌ای دورافتاده، محروم و فاقد اهمیت نظامی در دربار شیلا | مقر فرماندهی با ارتش ۱۰ هزار نفره و کنترل‌کننده گلوگاه‌های دریایی |
ورود به کشمکش‌های قدرت در پایتخت و سقوط غم‌انگیز
قدرت روزافزون، ارتش خودمختار ده هزار نفره و خزانه سرشار چونگ‌های‌جین، جانگ بوگو را به بازیگری تعیین‌کننده در صحنه سیاسی پادشاهی شیلا تبدیل نمود. در سال ۸۳۶ میلادی، پس از مرگ پادشاه هونگ‌دوک، بحران جانشینی و منازعات خونین میان اشراف دربار سورابول آغاز شد. کیم اوجینگ، شاهزاده‌ای که پس از کشته شدن پدرش جانش در خطر بود، به جزیره واندو گریخت و از جانگ بوگو پناه و یاری خواست.
جانگ بوگو پس از ارزیابی موقعیت، از کیم اوجینگ حمایت کرد و با گردآوری سپاهی ورزیده شامل ۵۰۰۰ سرباز زبده دریایی به فرماندهی جونگ نیون، به سمت پایتخت لشکرکشی نمود. نیروهای چونگ‌های‌جین ارتش پادشاه غاصب (مین‌ئه) را در دشت‌های دارابول در هم شکستند و کیم اوجینگ با عنوان پادشاه شین‌مو بر تخت سلطنت نشست. پادشاه شین‌مو به پاس این پیروزی، جانگ بوگو را به مقام ژنرال ارشد و فرماندار مقتدر چونگ‌های منصوب ساخت، اما عمر این اتحاد دیری نپایید، زیرا پادشاه پس از چند ماه حکومت از دنیا رفت.
فرزند شین‌مو، پادشاه مونسونگ، بر تخت نشست. جانگ بوگو که اکنون در اوج قدرت بود، تلاش کرد دختر خود را به همسری پادشاه درآورد تا پیوند خود را با خاندان سلطنتی تثبیت کند. با این حال، اشراف بانفوذ پایتخت که تعصب شدیدی بر حفظ خلوص نظام استخوان‌بندی داشتند، ازدواج شاه با دختر فردی از طبقه فرودست را اهانت به تبار سلطنتی دانستند و با خشونت با آن مخالفت کردند. این رویارویی سیاسی و بیم اشراف از تسخیر پایتخت توسط ارتش چونگ‌های‌جین، نقشه ترور او را رقم زد.
دربار شیلا فردی به نام یوم جانگ را مأمور این توطئه کرد. یوم جانگ با تظاهر به پناهندگی و جدایی از اشراف پایتخت، وارد پایگاه واندو شد. جانگ بوگو با گشاده‌رویی او را به ضیافت شراب پذیرفت؛ اما در حین مستی و غفلت محافظان، یوم جانگ خنجر پنهان خود را برکشید و فرمانده بزرگ دریاها را در تالار پذیرایی ترور کرد. روایات سنتی سامگوک ساگی تاریخ ترور را سال ۸۴۱ و برخی دیگر ۸۴۶ میلادی نقل کرده‌اند. پس از ترور جانگ بوگو، دربار شیلا پایگاه چونگ‌های‌جین را منحل کرد و ساکنان آن را کوچ اجباری داد تا هیچ اثری از این امپراتوری بازرگانی باقی نماند.
پرسش‌های پرتکرار گوگل درباره جانگ بوگو
چرا جانگ بوگو به امپراتور دریا یا پادشاه دریاها معروف شد؟
لقب پادشاه دریاها (Sea King) یا امپراتور دریا به دلیل سلطه بلامنازع او بر کریدورهای حیاتی دریای زرد، دریای بوهای و دریای چین شرقی به جانگ بوگو اطلاق شد. او توانست در دوره‌ای که نه دربار تانگ و نه پادشاهی شیلا توان کنترل دزدان دریایی را نداشتند، نیروی دریایی مستقلی پایه‌گذاری کند که جریان بازرگانی سه تمدن کهن شرق آسیا را برای بیش از دو دهه مدیریت و محافظت کرد. این لقب نخستین بار در نوشته‌های تاریخی سده‌های نهم و دهم بازتاب یافت و نماد رهبری دریایی او در تاریخ باستان گشت.
تفاوت روایت سامگوک ساگی و سامگوک یوسا درباره جانگ بوگو چیست؟
کتاب تاریخی سامگوک ساگی تألیف کیم بو-شیک که در دوران گوریو و با نگرش عمیق نئوکنفوسیوسی نگاشته شده، شخص جانگ بوگو را به دلیل خروج از حیطه طبقاتی سنتی و مداخله در سیاست پایتخت، سرزنش کرده و مرگ او را سرنوشت ناگزیر یک طغیان‌گر قلمداد می‌کند. در مقابل، کتاب سامگوک یوسا با رویکردی بودایی و تکیه بر فرهنگ عامه، اقدامات مذهبی، تأسیس معابد و نبوغ تجاری او را با لحنی محترمانه‌تر بازتاب داده است. پژوهشگران امروزی با استناد به منابع خارجی نظیر یادداشت‌های انین و نوشته‌های دو مو در چین، تصویری قهرمانانه و بین‌المللی از جانگ بوگو ارائه می‌دهند که با روایت محافظه‌کارانه درباریان شیلایی تضاد دارد.
پایگاه چونگ‌های‌جین دقیقاً کجا بود و چه امکاناتی داشت؟
پایگاه چونگ‌های‌جین در جزیره کوچک جانگ‌دو چسبیده به جزیره واندو در استان جولا جنوبی واقع شده بود. کاوش‌های باستان‌شناسی مدرن بقایای دیوارهای چوبی مستحکم (پالیسیدهای چوبی ضدآب)، حوضچه‌های خشک پهلوگیری کشتی، باراندازهای سنگی و کارگاه‌های تعمیر و نگهداری شناورها را در این محوطه آشکار ساخته است. این دژ به عنوان یک پادگان نظامی، گمرک تجاری و مرکز انبارداری کالاهای گران‌قیمت کاربری داشت و قادر بود ارتشی بالغ بر ده هزار سرباز و خدمه را پشتیبانی نماید.
میراث تاریخی و جایگاه جانگ بوگو در دوران معاصر
سقوط جانگ بوگو تنها پایان کار یک فرمانده نبود، بلکه زوال دوران طلایی دریانوردی بین‌المللی شیلا را در پی داشت. با برچیده شدن پادگان چونگ‌های‌جین در سال ۸۵۱ میلادی، بار دیگر امنیت سواحل از میان رفت و پیوندهای ترانزیتی شرق آسیا از یکپارچگی پیشین تهی شد. با این حال، ابتکارات او در تأسیس شرکت‌های تجاری بین‌المللی قرن‌ها پیش از کمپانی‌های تجاری اروپایی، جایگاهی پیشگامانه در تاریخ تجارت جهانی برای او ساخته است.
در کره جنوبی معاصر، جانگ بوگو نماد کارآفرینی جسورانه، غلبه بر جبر طبقاتی و پیشرفت از طریق دانش دریا تلقی می‌شود. در سال‌های اخیر نمادهای ملی برجسته‌ای به یاد او نام‌گذاری شده است:
- کلاس زیردریایی‌های تهاجمی نیروی دریایی کره جنوبی موسوم به کلاس KSS-I با عنوان «زیردریایی جانگ بوگو».
- ایستگاه تحقیقاتی علمی جنوبگان کره جنوبی در خلیج ترا نوا با نام «ایستگاه جانگ بوگو».
- تندیس‌های یادبود عظیم و موزه تخصصی چونگ‌های‌جین در جزیره واندو که هر ساله میزبان گردشگران و همایش‌های دریانوردی است.
- آثار متعدد رسانه‌ای و تلویزیونی تاریخی از جمله درام پربیننده «امپراتور دریا» که نام او را فراتر از مرزهای آسیا پرآوازه ساخت.
جانگ بوگو نشان داد که جغرافیای بسته شبه‌جزیره‌ای می‌تواند با تکیه بر دریانوردی و نبوغ اقتصادی به چهارراهی جهانی تبدیل گردد. یاد و نام او به عنوان نماد اراده شکست‌ناپذیر و بینش فراقومی در کتیبه تاریخ مشرق‌زمین زنده مانده است.
منابع
- Kim, Chong-sun. “Chang Po-go: The Maritime Merchant of Silla.” Journal of Korean Studies, Cambridge University Press, 2012.
- Lee, Ki-baik. A New History of Korea. Translated by Edward W. Wagner with Edward J. Shultz, Harvard University Press, 1984, pp. 93-98.
- Seth, Michael J. A History of Korea: From Antiquity to the Present. Rowman & Littlefield, 2010, pp. 68-73.
- World History Encyclopedia. “Jang Bogo: Korea’s King of the Yellow Sea.” Mark Cartwright, 2016.
- Reischauer, Edwin O. Ennin’s Travels in T’ang China. Ronald Press Company, 1955, pp. 270-295.
- Kim Bu-sik. Samguk Sagi (Historical Records of the Three Kingdoms), Fascicle 44: Biographies (Yeoljeon), “Biography of Chang Pogo,” 1145.
- Academy of Korean Studies. “Cheonghaejin and the Maritime Empire of Jang Bogo.” Encyclopedia of Korean Culture, 2020.
- Verschuer, Charlotte von. Across the Perilous Sea: Japanese Trade with China and Korea from the Seventh to the Sixteenth Centuries. Cornell University Press, 2006, pp. 35-49.
- Ennin (Jikaku). Record of a Pilgrimage to China in Search of the Law (Nittō Guhō Junrei Kōki), 847, Fascicle 2-3.
- Iryeon. Samguk Yusa (Memorabilia of the Three Kingdoms), translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz, Yonsei University Press, 1972.
سؤالات متداول
جانگ بوگو در چه قرنی و در کدام سرزمین زندگی میکرد؟
جانگ بوگو در اواخر سده هشتم و نیمه نخست سده نهم میلادی (عصر باستان متأخر) در پادشاهی شیلای متحد (کره) و امپراتوری تانگ (چین) زیست و فعالیت میکرد.
علت اصلی ترور جانگ بوگو چه بود؟
علت اصلی ترور او هراس اشراف سنتی دربار شیلا از جاه‌طلبی‌های سیاسی و پیشنهاد ازدواج دخترش با پادشاه مونسونگ بود؛ زیرا طبق نظام طبقاتی استخوان‌بندی، پیوند پادشاه با فردی از طبقات پایین ناممکن تلقی میشد.
پادگان چونگ‌های‌جین با چه هدفی تأسیس شد؟
هدف اولیه تأسیس این قرارگاه نظامی پاکسازی دریای زرد از دزدان دریایی و پایان دادن به اسارت و قاچاق برده‌های شیلایی بود که بعدها به قطب تجارت منطقه‌ای تبدیل گشت.
ارتباط راهب ژاپنی انین با جانگ بوگو چه بود؟
انین راهب بودایی ژاپنی بود که سفر زیارتی و علمی خود به چین را با اتکا به کشتی‌ها، گذرنامه‌ها و راهنمایان شبکه دریایی جانگ بوگو انجام داد و تجربیاتش را در سفرنامه‌اش به ثبت رساند.
ای کاش نقش جان بوگو با یون جان عوض میشد خیلی باحال تر میشد. قبول ندارین؟!!!!
خیلی قشنگ بود ولی قسمت آخرش خیلی بد تموم شد مخصوصا وقتی یومجانگ و تیربارون کردند
سلام میخواستم بدونم نامه ای که امپراتور به جانگ بگو فرستاده بود که بین راه کیمیانگ گرفت و آتشش زد چی بود آیا محتواش رو عوض کرد
سلام نمیخواستم نظر بفرستم ولی دیدم واقعا بی لطفی اگر حرفی نزده باشم نقد شما عالیست و لیاقت ۴ ستاره از ۵ (حداقل)
اما خیلی در این فیلمی که دیدیم جانگ بوگو با اونی که تو واقعیت بود کاملا متفاوت بود و از افکار گرفته تا صحبت و لباس و تجارت و تحریف دلیل لشکر کشی و…..مشکل دیگه این فیلم چنین بود ( از کیفیت پایینش حرفی نیست) خب بالاخره فیلمش مال ۲۵ سال پیشه انتظار زیادی هم نداشتیم
اما اشتباه اصلی فیلم اینجاست
شخصیت اصلی دشمن جانگ بوگو (یوم جانگ) بخاطر جانگ بوگو همه چیش رو از دست داد از پدرش تا ثروت و ارتشش و دختر مورد علاقه اش و به بردگی افتاد
خب چرا باید به کسی که از بردگی نجاتش داد (کیمیانگ) پشت کنه و مقابل کیمیانگ بایسته و طرفدار گروهی باشه که زندگیش رو نابود کرد؟
کلا اشتباهه
کمی سلیقه کارگردان و سازنده ها هم هست ولی خب در کل سریال جالبی بود
دلیل اینکه حاضر نشد دیگه طرف کیمیانگ باشه چون هم عذاب وجدان داشت هم نمی‌خواست چانگ هی نابود شه
چرا درست حسابی نمیشه نظر فرستاد حتی پیامی که نشون بده نظر ارسال شد یا نه نیست.
سلام. حتما به مسئول سایت منتقل میکنم
با سلام خدمت شما مخاطب گرامی
بخش نظرات اصلاح شد
با تشکر
۲.۵ کلیومتر زیر آب میتونسته دوستش شنا کنه ؟!!
فکر کنم واقعی نباشد امکان نداره خیلی اغراق شده
آخرش بسیار زیبا بود آفرین
(مخصوصا قسمت آخرش)
درود بر کیمیانگ که این جانگ بوگو پست نادان رو به هلاکت رسوند و تمام چانگ هی رو با خاک یکسان کرد
حالا درباره خوب یا بد بودنش که نظری ندارم چون خودم تو فیلم طرفدار جبهه جومونگ شون (کیمیانگ و دزد دریایی ها بودم)
اما انصافا این مدل نظر فرستادن شما درست نیست
این همه تاریخ مملکت خودمون هست که هیچ کشوری به پای ایران نمیرسه چرا اینا رو نمیخونین
ای کاش فیلمی سریالی واسش بود
تو یک احمقی چرا باید اهمیت به گذشته بدیم گذشته ای که حتی دین شون پرستش آتیش بود الان هزاران برابر بیشتر و بهتر و جلوتریم در هر عرصه ای و هممون فقط یک خدای واحد قبول داریم
اینه چه دینی و مذهبی داری دلیل بر خوب بودن نیس
دین فقط جامه ای برای پوشاندن اعمال و رفتار ادم هس
همیشه با دین و بدون دین ادم خوب کار خوب میکنه و ادم بد کار بد
بی شک یکی از بهترین فیلم های کره به شمارمیادبسیارزیباساخته شده من عاشق شخصیت وغیافه وبازیگری جانگ شدم بهترین وزیباترین فیلم دنیاست
وامااخرین قسمت این فیلم هرچندیه جورایی این اثرکه ساخت شده برگرفته ازیک واقعیت وشخصیتی بسیارباوقارساخته شد
امامن از قسمت پایانی وزیبای این اثربدم امدخیلی دلسوزانه ساخته شدباتمام زیباییش واقعادردناک تمام شد ای کاش حدااقل یه جوردیگه تمام میشد
به هرحال خیلی خیلی زیبابودواقعاجای تشکروخسته نباشید داره برای تمام دستاندرکاران این اثر بخصوص دوبله ومدیردوبله بسیارزیباکشورمون که به زیبایی این اثرافزودتشکراز همگی
ای کاش قسمت دومی هم ساخته میشد
با سلام و خسته نباشید از زحمات شما دوست بزرگوار ، بنده مقالاتی و سایت های مختلف انگلیسی و کره ای در مورد فرزندان ژنرال جانگ بوگو مطالعه ای داشتم ، اگر درام شاهکار امپراتور تاجو وانگ گان رو ببینید ، پدر وانگ گان خودش رو از نوادگان ژنرال جانگ بوگو میدونه و به پسرش گفت پدربزرگت از تانگ با ژنرال جانگ بوگو به شیلا بازگشت ، البته وانگ گان از نوادگان خونی ژنرال نبود ، جد وانگ گان ژنرال سونگ از گوگوریو بود که در منطقه باکدو زندگی میکرد و پس از سقوط گوگوریو با دختر رئیس قبیله آن منطقه که ایالت په سو / کائسونگ کنونی نامیده می شد ازدواج نمود و شهری به نام سونگ آک تاسیس نمود و نام خاندان خود را گانگ گذاشت که نسل او شخصی به نام گانگ یو بوک بود که دخترش بنابر نظریه ای با امپراتور تانگ یا شاهزاده تانگ و یا تاجر شیلایی مهم در تانگ ازدواج نمود که ثمره این ازدواج جاک گئون در تانگ بود که زمانیکه نوجوان بود با ژنرال جانگ بوگو از تانگ به شیلا آمد و در شهر مادری خود یعنی سونگ آک رفت و نماینده شرکت تجاری دریایی ژنرال جانگ بوگو شد به حدی به ژنرال نزدیک بود که او را فرزند ژنرال میدانستند و بعد از ترور ژنرال راه او را ادامه داد و چون در مقام تجارت دریایی همانند یک امپراتور بود نام و نام خانوادگی خود را به وانگ یوجو برگردوند (وانگ به معنا پادشاه هستش) و پسرش وانگ ریونگ نام پسر خود را وانگ گان (امپراتور دریا / لقب ژنرال جانگ بوگو ) گذاشت . اما فرزند حقیقی ژنرال جانگ بوگو که بود ؟؟ بعد از اتمام درام امپراتور تاجو وانگ گان در سال ۲۰۰۲ محققین از این سال تا سال ۲۰۱۲ در کره شمالی به تحقیق مشغول شدند و در منطقه چولوون به این جواب قطعی رسیدند که بی شک ژنرال جانگ یک دختر داشت که نسل او از دخترش ادامه یافته شخصیتی به نام امپراتور گونگ یه از امپراتوری ماجین / ته بونگ (معمار گوریو / معروف به دوره هو گوگوریو یا گوگوریو جدید) .
گونگ یه = گونگ همنام گونگ بوک (نام اصلی ژنرال جانگ بوگو) = همانند نام چومو (جومونگ) به معنای کمان و یه از ریشه یه مائیک = گوگوریو ، همسر ژنرال جانگ بوگو از نسل شاهزاده گو آنسونگ گوگوریو بود .
برخی معتقدند بعد از بهم خوردن ازدواج دختر ژنرال با امپراتور مونسئونگ از شیلا او با خاندان گو آنسونگ ازدواج کرد و آن نوزاد هنگام کشته شدن ژنرال جانگ بوگو در سال ۸۴۶ میلادی همان نوه اش بوده اما اکثر مورخین معتقدند که مقصود از نوزاد زمان کشته شدن ژنرال یک داستان است و مقصودش این بوده که نسل او ادامه پیدا کرده . بعد از امپراتور مونسئونگ ، عمویش یعنی برادر امپراتور سینمو ( امپراتور کیم هونان) چهل و هفتمین امپراتور شیلا شد او ۴ سال حکومت کرد و دو دختر داشت و نوه دختری برادرش یعنی کیم کیونگ مون با دو دخترش ازدواج کرد و امپراتور شد ، در داستان ها و افسانه های محلی امپراتور کیونگ مون با یک دختر رعیت ازدواج نمود و صاحب یک پسر به نام گونگ یه شد با طالع بینی یک پادشاه بزرگ اما حسادت دو ملکه و توطئه چینی برادر امپراتور قصد کشتن گونگ یه رو داشتند که توسط پرستارش فرار و در این جریان چشم چپش را از دست داد ، اما اکثر مورخین به این نتیجه رسیدند پدر گونگ یه امپراتور هونان بود نه کیونگ مون ، هونان بعد از کشته شدن ژنرال جانگ بوگو از خانواده اش مراقبت کرد و بعد از امپراتور شدن با دختر ژنرال ازدواج نمود و بعد از فوتش گونگ یه دنیا اومد که تحت توطئه دربار قرار گرفت و احتمالا دلیل کینه امپراتور گونگ یه از امپراتور کیونگ مون همین بود .
گونگ یه از بانو بوک وون همسر اولش یک پسر داشت که راهب شد و وقتی بزرگ شد بعد از فوت پدرش با گروهی از طرفداران پدرش به بالهه مهاجرت کرد و یک قبیله تاسیس کردند که با گروه های احیاء بالهه و مالگال یکی شدند و یکی از قبایل امپراتوری جین شدند و کم کم مجذوب چینی تباران و مغول تبار شدند .
همچنین سومین پسر گونگ یه از ملکه کانگ از یاران امپراتور وانگ گان شد و نسلش ژنرال کیم جونگ سئو در دوره امپراتوری چوسان بود .
در نتیجه ، بله نسل دختری ژنرال جانگ بوگو از امپراتور گونگ یه امپراتور بسیار مقتدری امپراتوری مقتدر ته بونگ که رویای فتح کل شرق آسیا را داشت شکوهی بزرگتر از گوگوریو و بالهه و هان و تانگ ادامه داشت اما به خاطره ها پیوست .
سلام. سلامت و پاینده باشید.
تشکر بابت کامنت زیباتون و اطلاعات خوبی که در اختیار بنده و خوانندگان محترم قرار دادین.
سلامت و موفق باشید .
لطف دارید
واقعآ که فیلم قشنگیه لطفآ و خواهشآ فصل دوم این سریال رو پخش کنید
داش جانگ بوگو مرد چیو پخش کنن دیگ بعدشم دیگ کل داستان همین بود
لطفا سرنوشت پسر جانگ بوگو را هم بزارین خیلی خوبه
سلام. متاسفانه اطلاعاتی ازش در دسترس نیست.