ااِ ، خدای اکدی

 

اا /EA/ همچنین آی( ی) آ Ay(y)a؛  

نام این احتمالاً سامی است، هرچند هیچ ریشه شناسی قابل‌اعتمادی در دست نیست. دبیران بابل باستان  آن را از ااِEa سومری به معنای « خانه آب» مشتق  می‌دانستند. در متون ادوار سومری و سارگونی ، اا/آیا Ea/Ayya عمدتاً، در نام‌های شخصی اکدی یافت می‌شود. تلفظ ااِ (آی.ا) Ea(Ay-a)از دورۀ سوم اور، مورد تائید است.

 

ااِ  ، خدای اکدی

بررسی ویژگی اصلی این خدا به‌وسیلۀ تلفیق او با انکی خدای سومری که احتمالاً از آغاز دورۀ سارگونی اتفاق افتاد، محال است. عملکرد ِااَ در سنت بابلی و اساساً مانند عملکرد انکی است. او آب- خدا،( بعل نقبی Bel naqbi) به معنای ( فرمانروای چشمه) است. آفریننده ( بان کولاتی ban ( kullatu به معنای« آفرینندۀ همه‌چیز» خدای حکمت (بغ) اوزنی (be) uzni یعنی « سرور دانایی», سرور عالی جادوگری ( ماش ماش ایرانی maš maš ilani ) به معنای (« متخصص ورد خوانی  برای »)، حامی صنعتگران و هنرمندان است. وی در میان « » بین‌النهرین تا پایان دورۀ منابع به خط میخی،باقی ماند. همان‌گونه که کتیبه‌های رسمی اسناد قضایی، متون دینی و نام‌های شخصی گواه است.

 

در اسطوره‌های اکدی، ااِ خدایی است که در سختی ها به او به علت زیرکی و دانایی رجوع می‌کنند( همچون در آترا_هاسیس، اسطوره سیل، حماسه گیل گمش، نرگال وارش کی گال ), او همیشه حاضر است به دیگران در مشکلات کمک کند و از کسانی که مورد تعقیب قرارگرفته‌اند، حمایت نماید. در سرگذشت آداپا Adapa قصد واقعی ااِ نسبت به قهرمان، روشن نیست و در انوماالیش، نشان داده می‌شود که ااِ، کمتر از مردوک در ارتباط با تیامات و سپاه او نقش دارد.

همچنین بخوانید:  باغ های معلق بابل

در دورۀ بابلی میانه و متأخر از ااِ غالباً در دعاهای ویژه‌بر ضد عوامل شریر  استمداد می‌کردند و از او به‌عنوان قسمتی از گروهی سه‌گانه شامل ااِ، شَمَش و مردوک می‌خواستند.

 

ااِ  ، خدای اکدی

 

منبع:

  • کتاب  اساطیری ، اثر ژاله آموزگار،
    انتشارات سمت، چاپ شده در مهر ۱۳۹۵
  • تهیه الکترونیکی: سایت ، اِنی کاظمی

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
دنبال کردن