سنگه و جشن های آیین بودای شمالی

سنگه. فقط یك سنت وینیه را در تبت معتبر دانستند و آن موله سرواستىوادهبود. اصولاً همه مكتب ها از این سنّت هواخواهى مى كنند، اما در عمل، سنّت هاى گوناگون مهایانه و منتریانه كمابیش بر آن سایه مى افكنند. یك نهاد نسبتاً پیچیده خود به خود در دِیرهاى بزرگ پیدا شد. پیش از سال1959 میلادى تبت سَنگه نسبتاً بزرگ ترى داشت، كه بنابر بعضىگزارش ها حدود بیست و پنج درصد جمعیت را تشكیل مى داد. چنین رقم بالایى احتمالا مبالغه اى بیش نیست، چون ناظران، شاگردان غیررهرو همسردارى را كه با خرقه هایى شبیه به رهروان در دِیرها حضور پیدا مى كنندبا رهروان اشتباه گرفته اند. مطمئناً این اشتباه در چند دِیر بسیاربزرگ، خصوصاً در لهاسا و مراكز عمده فرقه هاى گوناگون، اتفاق افتادهاست ]237; 99 به بعد; 88: 110 به بعد[.

جشن ها. گذشته از بعضى تفاوت ها، تقویم تبّتى همان تقویم چینى است. این تقویم یك تقویم قمرى است. هر ماه با هلال ماه آغاز مى شود، و بَدر آن در روز پانزدهم است. جشن هاى سال نو و فصل  ِ درو همچون جشن هاى بنیادگذاران فرقه ها و خدایان نگاهبان، در همه جا، به خصوص در دِیرها، نقش مهمى دارند. آن جشن هایى را كه همگان قبول دارند در جدول شماره (7) آورده ایم ]99: 146 به بعد; 38:53 ـ 6[.