راز نفرین فراعنه

راز نفرین فراعنه

 

یکی از باستان شناسان معروف مصری به نام احمد عامر چنین اذعان داشته است که «نفرین فراعنه» در تمدن وجود ندارد، او گفت: آن پیام‌ها و کتیبه‌هایی که در اهرام مصر و مقبره‌ها قرار داده‌اند تنها برای تهدید سارقان و ترساندن آن‌ها از نزدیک شدن به مقبره‌ها و سرقت گنج‌های درون آن‌ها بوده است.البته این اقدام مصریان باستان‌ ناشی از این بوده که آن‌ها تصور می‌کردند صاحبان مقبره‌ها پس از دوباره زنده می‌شوند.عامر ادامه داد: البته سارقان آثار باستانی هم در مصر با اشاعه این دروغ تاریخی به‌دنبال کاهش رقیبان خود بوده‌اند.

آنچه که از تاریخ فراعنه در کتاب‌های آسمانی آمده است به وضوح با موضوع جادو و نفرین فراعنه مغایرت دارد.
وی در ادامه گفت: کشف مقبره توتنخامون، و به‌ دنبال آن ابتلای «تیودور بلهارس» کاشف ویروس تب حلزون به تبی عجیب، پس از تشریح بدن مومیایی این شایعه را ایجاد کرد که این تب نفرین مومیایی بوده و می‌خواسته این‌گونه از این دانشمند انتقام بگیرد. به‌خصوص که پزشکان هم نتوانستند علت این تب را تشخیص دهند.« بلهارس» با کشف برخی از کرم‌های مومیایی شده در بدن مومیایی، متوجه شد که فراعنه هم هزاران سال پیش به این بیماری مبتلا شده بودند.
از آنجایی که مومیایی ها برای هزاران سال بسته بوده اند، با ورود به این مقبره ها باکتری‌ کشنده‌ای با استشمام هوا وارد بدن افراد می‌شود. واکنش مواد شیمایی با باقی‌مانده مواد مومیایی و یا غذاهای داخل مقبره و وجود قارچ‌های سمی و ویروس‌های کشنده از عوامل اصلی مرگ افرادی است که وارد این مقبره‌ها شده‌اند.

همچنین بخوانید:  عهد جدید یا دورۀ امپراطوری نوین مصر باستان

 

راز نفرین فراعنه

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
دنبال کردن