یی ایل

یی ایل (۱۵۳۸ – ۱۶۰۱) یک مقام نظامی کره ای اواسط دودمان چوسون بود. او در دوران سلطنت پادشاه سونجو از چوسون نقش عمده ای در غلبه بر مردمان جورچن در شمال داشت. زمانی که جنگ ایمجین به وقوع پیوست، وی به عنوان فرمانده سیار مرزی منصوب شد. یی ایل در سانگجو و چونگجو شکست خورد اما در باز پس گیری پیونگ یانگ سهیم بود.

یی ایل (۱۵۳۸ – ۱۶۰۱) یک مقام نظامی کره ای اواسط دودمان چوسون بود.

زندگی نامه

یی ایل به سال ۱۵۳۸ چشم به جهان گشود. یی در سال ۱۵۵۸ آزمون نظامی را گذراند و به عنوان فرمانده دریایی چپ ناحیه جولا خدمت کرد. در سال ۱۵۸۳ زمانیکه نیناتنگ جیه و جورچن های وحشی در شهرستان های کیونگ ون و جونگ سونگ بر علیه دولت چوسون شوریدند، به یی سمت قاضی کیونگ ون سپرده شد و او قوای شورشی را سرکوب کرد. در سال ۱۵۸۶ زمانیکه نیتانگ جیه مجددا و اینبار در هه ریونگ دست به شورش زد، یی پایگاه قشون شورشی را به عنوان قاضی هه ریونگ با خاک یکسان کرد و به نشانه قدرشناسی از خدماتش به عنوان فرمانده ارتش منطقه هامگیونگ برگزیده شد.

یی همچنین کتابی در باب استراتژی نظامی در دودمان چوسون منتشر کرد. در سال ۱۵۸۷ و زمانیکه یی ایل فرمانده ناحیه هامگیونگ بود، او یی کیونگ روک (قاضی کیونگ هونگ) و یی سون شین (فرمانده منطقه فرعی شهرستان چوسان) را حبس کرد و آنها را مسئول شکست نبرد در اثر کمین جورچن ها در حال برداشت محصول در جزیره نوکتون دانست. یی ایل بعدها به نشانه انتقام حمله جورچن ها به آنها یورش برد. او در این نبرد حدودا ۳۸۰ سرباز جورچن را کشت و تقریبا ۲۰۰ خانه را با خاک یکسان نمود. یی در سال های ۱۵۸۸ و ۱۵۸۹ به عنوان فرمانده ارتش منطقه جولا در مورد امنیت ملی در مرزها با شین ریپ و جونگ اون شین به گفتگو پرداخت.

مشارکت در جنگ ایمجین

در سال ۱۵۹۲ زمانیکه جنگ ایمجین به وقوع پیوست، یی به عنوان فرمانده سیار مرزی خدمت می کرد. یی ایل در ۲۴ آوریل ۱۵۹۲ در نبرد سانگجو به پیکار در برابر ژاپنی ها پرداخت. او واحدی مشتمل بر ۸۰۰ سرباز را سازماندهی کرد اما آنها گروهی بدون ساختار مشخص بودند. یی در ۲۵ آوریل اقدام به آموزش باقی مانده آن گروه کرد. آنان در کمین ژاپنی ها افتادند و شکست خوردند. یی مجبورا به چونگجو فرار کرد و به ملاقات شین ریپ رفت. شین ریپ کوشید تا یی را به دلیل مسئولیتش در شکست مذبور به قتل برساند اما کیم یو مول مانع از این کار شد.

یی به همراه شین ریپ در نبرد چونگجو شرکت کرد، اما یکبار دیگر مغلوب گشت و تا منطقه پیونگان به عقب رانده شد. یی به همراه قشون مینگ با پیروزی در محاصره پیونگ یانگ در هشتم ژانویه ۱۵۹۳ در بازپس گیری پیونگ یانگ سهیم بود.

اواخر عمر

او بعدها به امر آموزش سربازان مشغول شد و زمانیکه هانیانگ بازپس گرفته شد و سازمان آموزش نظامی دایر گشت، یی ایل به سمت رئیس پلیس جناح راست گماشته شد و بر آموزش سربازان متمرکز گشت. یی شورش سونگ یو جین را به عنوان فرمانده سیار مرزی فرو نشاند. یی ایل در سال ۱۶۰۱ در شهر چونگ پیونگ در حالیکه به دلیل اتهام قتل در حال انتقال توسط ماموران امنیتی بود درگذشت.

منبع ویکی پدیا انگلیسی
ممکن است شما دوست داشته باشید
4 نظرات
  1. مسعود عنایتی می گوید

    طرف به عنوان یه مامور حکومتی سرنوشت عجیبی داشته.

  2. آریا می گوید

    سلام.خدا قوت.منظور متن از یی سون شین (فرمانده ی منطقه ی فرعی شهرستان چوسان) را متوجه نشدم.دریاسالار یی سون شین بزرگ که نیست.درست متوجه شدم؟!

    1. امیر سیروس پور می گوید

      اتفاقا منظور همون دریاسالار یی سون شین بزرگ هست. اون زمان یی سون شین فرمانده شهرستانی به نام چوسان بود. دقت کنید که با نام سلسله اشتباه گرفته نشه. اون شهرستان جزیره ای داشت که الان جزو خاک روسیه هست. یی سون شین از حمله قریب الوقوع جورچن های وحشی باخبر شد و چون کمبود شدید نیرو داشتن رفت کمک بیاره. جورچن ها تا ایشون برسه به جزیره حمله کردن و موقتا تصرفش کردن. اما یی سون شین با قوای کمکی از راه رسید و منطقه رو پس گرفت. یی ایل همین رو بهانه کرد تا ایشون رو کا رقیبش بود رسوا کنه در صورتی که اگر برای آوردن نیروی کمکی نمیرفت هم خودش و هم تمام نیروهای کشته میشدن و اینجوری تلفات کمتر شد.

  3. آریا می گوید

    ممنون.🌲🌲🌲

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.