هونگ بوک ون

هونگ بوک ون (1258-1206) فرماندهی اهل گوریو بود که بعدها به عنوان یکی از مباشران امپراطوری مغول به ایفای نقش می پرداخت.

پدر او هونگ ته سون نام داشت که افسری در شمال غربی کره بود. زمانیکه مغول ها در سال 1218 به قصد حمله به گروه های شورشی خیتانی به گوریو نفوذ کردند، ته سون به سمت مغول ها تغییر جهت داد.

ننگی ابدی

در خلال اولین تهاجم مغول ها در سال 1231، هونگ بوک ون به استقبال ارتش مغول رفته و بر علیه گوریو شمشیر کشید. راهنمایی وی برای مغول ها منجر به زبانه کشیدن شعله های خصومت کره ای ها در برابر وی گردید. او به عنوان نماینده مغول ها در سوگیونگ (پیونگ یانگ کنونی) باقی ماند. هونگ بوک ون طرد شده و در سال 1234 پدرش در گوریو اسیر گرفته شد. اوکتای خان به هونگ اجازه داد تا در اطراف لیائویانگ و شِنیانگ اقامت کند و وی را به عنوان یک مباشر منصوب کرد. آن سرآغاز مستعمرات کره در لیائودونگ بود که رئیس آن پادشاه شِن نامیده می شد. با وجود اینکه گوریو پدر وی را از بند آزاد کرد، اما هونگ به یورش های مغول ها به گوریو پیوست.

گوریو عضوی از خاندان سلطنتی اش به نام وانگ جون را به عنوان گروگان به امپراطوری مغول فرستاد. جون و هونگ بوک ون با یکدیگر درگیر شدند. او در سال 1258 در خلال سلطنت منگوقاآن به دلیل افترایی که وانگ جون به وی زده بود به دار مجازات آویخته شد. این مسئله سبب بروز تضاد جدی بین گوریو و پسر دومش هونگ داگو گردید.