کیم میونگ سان، داستان نویس زن کره ای

افتادن نوری تازه بر نویسنده ای از یاد رفته

هیچ نویسنده زنی در صفحه اول تاریخ ادبیات کره ای مدرن ظاهر نشده است.

کیم میونگ سان داستان کوتاهش به نام ” دختر مظنون ” را در سال 1917 منتشر کرد و نا هه سوک نیز که به عنوان اولین نقاش حرفه ای شناخته می شود، رمانش ” کیونگ هی ” را در سال 1918 به مرحله انتشار رساند. همچنین نویسنده زن و راهبه بودایی کیم ایل یوپ اثر نوشتاری خویش به نام ” افشا ” را به سال 1920 منتشر کرد. با تمام این اوصاف، رمان یی گوانگ سو به نام ” بی قلب ” که متعلق به سال 1917 بود، به عنوان اولین رمان مدرن کره ای شناخته می شود. نویسندگان زن در تاریخ ادبیات کره ای محروم نگه داشته شده و فراموش گشته اند، زیرا که آن تاریخ توسط مردان ثبت شده است.

امروز قصد داریم نوری بر زندگی کیم میونگ سان بیندازیم که به همراه دو شخص دیگری که به آنها اشاره شد، در بنیان گذاری پایه های حضور زنان در ادبیات مدرن سهیم بود.

دختر باهوش

کیم میونگ سان به سال 1896 در پیونگ یانگ متولد شد، درست همان سالی که نا هه سوک و کیم ایل یوپ بدنیا آمده بودند. این سه زن به عنوان اولین نسل از زنان مدرن کره ای قلمداد می شوند. بخصوص کیم میونگ سان به عنوان یک نویسنده زندگی آشفته و مشتاقانه ای داشت.

پدرش کیم هی گیونگ بود که مردی مشهور و ثروتمند در پیونگ یانگ به حساب می آمد. در حالیکه مادرش صیغه ای به شمار می رفت که سابقا یک زن سرگرم کننده بود. کیم دختری باهوش با توانایی ادبی به شمار می رفت اما این حقیقت که او ” یک دختر نامشروع ” بود، سد راهی برایش به حساب می آمد.

کیم در سال 1903 وارد مدرسه نامسان هیون در پیونگ یانگ شد و همچنین قبل از قبولی در مدرسه دخترانه جین میونگ، در سال 1905 در یک مدرسه مسیحی حضور بهم رساند. او در مدرسه دخترانه جین میونگ به عنوان یک دانش آموز خوب قلمداد می شد اما به دلیل پیش زمینه خانوادگی اش (مادر وی یک کیسنگ بود) هدف قلدری قرار می گرفت و خانواده نامادری اش با او بدرفتاری می کردند. این مسئله سبب شد کیم در سال 1911 ترک تحصیل نماید.

کیم در حالیکه در مدرسه بود استعدادهای متنوع خویش را به نمایش گذاشت. او به عنوان مثال زمانیکه ژاپن کره را در سال 1910 ضمیمه کرد، شعری در باب سوگواری برای حقیقت اندوهناک کشورش نوشت. در سال 1912 با رتبه دوم کلاسش از مدرسه دخترانه جین میونگ فارغ التحصیل شد. سپس برای تحصیلات مدرن منجمله ادبیات به ژاپن رفت. او به سال 1915 به وطن بازگشت و تحصیلات خویش را در دبیرستان دخترانه سوک میونگ ادامه داد. پس از فارغ التحصیلی از مدرسه در مارس 1917، او پیمودن مسیر یک نویسنده را آغاز کرد.

نویسنده زن امروزی

به عنوان دانشجوی زن نادری که در آن زمان در خارج از مرزها تحصیل می کرد، کیم احساس منفی نسبت به ازدواج سنتی داشت و کاملا نسبت به آزادی زنان آگاه بود. او در سال 1917 با داستان کوتاهش ” دختر مظنون ” وارد مسابقه ادبی شد که توسط مجله ای  به نام ” جوان ” پیشنهاد شده بود. این مجله توسط چویی نام سون انتشار می یافت. بدین صورت بود که کیم حرفه ادبی خویش را آغاز کرد.

نویسندگان شهیر یی گوانگ سو و چویی نام سون که مسابقه را داوری می کردند، به شدت اثر کیم را که زندگی غم انگیز و طوفانی زنی را که به واسطه روابط مرسوم بین زن و مرد و یک ازدواج بداقبال توصیف کرده بود ستودند. داستان کوتاهش در مسابقه حائز رتبه دوم شد.

کیم مجددا به ژاپن رفت و به منظور افزایش اطلاعات و تجربیات در سال 1919 وارد کالج زنانه توکیو شد. او همچنین در نشست دانشجویان کره ای در ژاپن شرکت کرد. وی در آنجا با جون یونگ تک مواجه شد.

او با معرفی جون به مجله ادبی موثری به نام ” ایجاد ” ملحق شد و شروع به نوشتن به صورت جدی کرد. او ژانرهای مختلفی از قطعات ادبی به مانند اشعار، داستان های کوتاه، رساله ها، نقدهای ادبی و بازی ها را به رشته تحریر درآورد. کیم از چندین نام مستعار مانند مانگ یانگچو و تانسیل بهره برد.

همچنین کیم در روزنامه مِیل شینبو به عنوان خبرنگار به فعالیت پرداخت و در فیلمی با عنوان ” گل فروشی ” نقش اصلی را بازی کرد. فعالیت های سرزنده وی در زمینه های مختلف باعث شد ادبیات متمایزش شکل پیدا کند.

نویسنده تنها

کیم در فوریه 1920 به عنوان کادر نویسندگی به مجله ای به نام ” زن جدید ” ملحق شد. این مجله توسط کیم ایل یوپ دایر گشته بود. همچنین عضوی از مجله خانوادگی دیگری به نام ” تباهی” بود. او آثار نویسنده مشهور آمریکایی ادگار آلان پو را برای اولین بار در ادبیات کره ای ترجمه کرد و اولین زن نویسنده کره ای شد که یک مجموعه داستان منتشر می کند. کیم نویسنده پر کاری بود و 170 قطعه ادبی اش آغاز ادبیات نوین زن کره ای را مشخص می سازد.

وی به سال 1921 شروع به نوشتن اشعار کرد و با رمانش با نام بوقلمون که در همان سال در مجله روشنگری منتشر گردید، به خاطر چهره روانشناختی مهربانش شناخته شد. او تا سال 1925 به نوشتن استمرار بخشید.

 این زن باهوش در حالیکه در ژاپن مشغول تحصیل بود، با شمایلی از خلوص و معصومیت با بسیاری از دانشجویان کره ای قرار ملاقات می گذاشت. متاسفانه ادبیات وی به دلیل حمایتش از عشق آزاد و جایگاه اجتماعی زبونش به عنوان یک فرزند نامشروع به درستی ارزیابی نشده است.

کیم میونگ سان با احساس سرخوردگی که در اثر این موارد به او دست داده بود، علاقه خویش را به ادبیات از دست داد. او مجددا به ژاپن رفت و در سال 1939 شعرش ” آخرین شب ماه ” را در ویرایش ژانویه سامچولی که به معنی هزاران مایل است منتشر نمود. وی پس از آن از جهان ادبی ناپدید شد.

تقریبا دانسته های نسبتا اندکی در مورد آثار وی وجود دارد زیرا آنگونه که کیم یونگ هی گفته است محققین در مورد او مطالعه نکرده اند و اکنون می کوشند تا آثار از دست رفته اش را به منظور ارزیابی بهتر جایگاه کیم در اصالت نویسندگان داستان زن کره ای مدرن مورد کاوش قرار دهند.

درگذشت

او پس از تحمل فقر و امراض ذهنی به سال 1951 در ژاپن بر اثر بیماری درگذشت. در مورد مرگش تا دهه 1980 در کره اطلاعی وجود نداشت تا اینکه انجمن ادبی محلی اقدام به انداختن نوری بر این نویسنده زن کرد. کیم در اشعار در مورد خود، عشق و وطنش سروده است. داستان های کوتاهش رنج و عذاب یک زن را توصیف می کنند، در حالیکه در مقالاتش مستقیما با زندگی اش گلاویز شده است. بر نسل های آینده فرض است که از طریق آثار مختلف و درخشانش به این نویسنده زن مشهور نزدیک شوند.

بخشی از آثار:

دختر مشکوک ، 1917

بوقلمون ، 1921

مردم تنها ، 1924

وقتی به عقب نگاه میکنم ، 1924

تانسیل و جویونگ ، 1925

شب سوزان ، 1925

طاق آسمان ، 1925

مهمان ، 1926

من عاشقم ، 1926

مانند یک غریبه ، 1929