یی یوکسا

یی ون روک (18 می 1904- 16 ژانویه 1944) که با نام مستعارش یی یوکسا بهتر شناخته می شود، شاعر و فعال استقلال طلب کره ای بود. به عنوان یکی از مشهورترین شعرای کره ای، او و آثارش بر روح مقاومت ضد ژاپنی کره ای ها در دهه های 1930 و 1940 میلادی دلالت دارند.

زندگی:

یی در هجدهم می 1904 میلادی در دوسان میونگ واقع در آندونگ به دنیا آمد. یوکسا چهاردهمین نسل از نوادگان عالم مشهور یی هوانگ به شمار می رود که با نام مستعارش توگی به خوبی شناخته شده است. یی آموزش های ابتدایی خویش را در آندونگ به پایان رساند و در سال 1919 در پانزده سالگی فارغ التحصیل شد. در سال 1920 و در هفده سالگی، او و خانواده اش به دگو نقل مکان نمودند و یی یوکسا به جرگه متاهلین پیوست. یی در آکادمی که علوم امروزی را تحصیل می کرد معلم شد، اما در سال 1924 به منظور تحصیل در دانشگاه به ژاپن رفت.

یی در سال 1925 به دگو بازگشت و به همراه دو برادرش به انجمن یویی یولدان که به منظور پاسخ به سرکوب جنبش استقلال کره توسط ژاپنی ها شکل گرفته بود ملحق شد و فعالیت هایی مانند تحویل اعانات را انجام می داد. این انجمن با فعالیت هایی مثل ترور و خرابکاری مرتبط بود. یی در سال 1925 یا 1926 احتمالا به دلیل این انجمن به پکن رفت و در دانشگاه سون یات سن در گوانگجو تحصیل کرد. او در سال 1927 به کره بازگشت. زمانیکه که اعضای انجمن شعبه دگوی بانک چوسون را منفجر کردند، یی نیز در متن حادثه قرار داشت و به تحمل هجده ماه زندان محکوم شد.

یی یوکسا در سال 1929 شروع به کار به عنوان یک روزنامه نگار کرد و در سال 1930 اولین شعرش به نام ” اسب ” را در روزنامه چوسون ایلبو منتشر نمود. او در حدفاصل بین سال های 1931 تا 1933 در چین تحصیل کرد اما به ارتباطات خویش با گروه مقاومت کره ای استمرار بخشید. او از سال 1935 بر نوشته هایش تمرکز کرد و مقالات انتقادی و اشعار را منتشر نمود. تاریخ بر این باور است که یی در کل هفده بار بازداشت شده است. تخلصی که او از آن بهره می برد، معنی 264 نیز می دهد که شماره سلولی است که در زندان به وی اختصاص داده شده بود.

مرگ:

او در آوریل 1943 به پکن رفت و ظاهرا شروع به قاچاق تسلیحات به کره کرد. یی در سال 1943 در اولین سالگرد درگذشت مادرش به کره بازگشت. او در کره دستگیر و به پکن منتقل شد، در جایی که در شانزدهم ژانویه 1944 در سن 39 سالگی در زندان بدرود حیات گفت. مباحثات بعد از مرگ یی به طول انجامید و ادعاهایی از شاهدان عینی در زندان وجود دارد که نشان می دهد یی در معرض آزمایش بر روی موجودات زنده قرار داشت که روالی عادی در زندان های ژاپنی و مراکز زنان آسایشگر در آن دوران به حساب می آمد. گفته می شود در زندان بیمارستان به رگ های وی محلول نمک تزریق شد که متعاقبا باعث مرگش گردید. او در ناحیه میاری در سئول سوزانده و به خاک سپرده شد.

بقایای یی در سال 1960 در نزدیکی محل تولدش بازیابی شد و در سال 1968 یک سنگ یادبود در آندونگ به افتخارش بنا گردید. درست در خارج از آندونگ موزه یی یوکسا واقع می باشد که وقف خاطرات مبارزات آزادی بخش و ادبی وی شده است.

آثار:

درحالیکه یی تنها در حدود چهل شعر نوشته است، این حقیقت که آن اشعار روح مقاومت مردمان کره در برابر دولت استعماری ژاپن را نشان می دهند، باعث به شهرت رسیدن آثارش گردیده است. اما حرفه ادبی اش تحت نام مستعار یی یوکسا با شعر گرگ و میش آغاز شد که در سال 1933 در مجله چوسون جدید انتشار یافت. برخی از مشهورترین آثار دیگر او مانند ” اجلاس ” در سال 1939 و ” دشت گسترده ” در سال 1942 منتشر شدند.

یی در سال 1939 معروف ترین شعرش به نام ” انگورهای سبز ” را منتشر کرد. او کوشید تا در سنت شعری غنایی کره ای و سایر گونه های متفاوت نوشته ها در رسم الخط هانگول بنویسد، اقدامی که در آن زمان توسط دولت استعماری ژاپن ممنوع شده بود. به دلیل اعمال ممیزی توسط ژاپنی ها، نوشته هایش بایست حالتی نمادین و استعاره ای داشت و هرگز نباید به صورت مستقیم به استعمارگری ژاپن و مسائل حول وحوش آن اشاره ای می کرد. با اینحال مقاصد وی برای کره ای ها واضح بود و به این دلیل و غزل سرایی های وی، آثارش در کتب درسی مدارس در کره گنجانده شدند.

شاید ” دشت گسترده ” واضح ترین نمونه در مورد توانایی یی در ترکیب غزل سرایی و احساسات ضد ژاپنی بوده باشد:

در یک روز سرد،

زمانی که آسمان برای اولین بار گشوده می شود،

در یک جایی خروسی بایست بانگ زده باشد.

هیچ سلسله کوه هایی،

با حمله به دریای مطلوب،

جرات نداشت به این سرزمین یورش ببرد.

در حالیکه فصول پرهیاهو وزیده و محو می شوند،

با زمان هایی بی پایان،

در ابتدا یک رودخانه عظیم راه را می گشاید.

حال برف می بارد،

عطر شکوفه های آلو در دور دست هاست،

من بذر ترانه غمگینم را اینجا خواهم پراکند.

زمانیکه یک ابر مرد بیاید،

بر روی اسبی سفید در ورای هزاران سال،

به او رخصت دهید تا ترانه مرا در دشت وسیع با صدای بلند بخواند.

پس از مرگ یی و در سال 1946، برادرش در حدود 20 مورد از آثارش را منتشر کرد. ویرایش دومی در سال 1956 منتشر شد و در سال 1974 نیز یک ویرایش معتبر انتشار یافت.

شعر انگورهای سبز:

شهر زادگاهم در ماه جولای،

زمانیکه انگورهای سبز در حال رسیدن هستند،

افسانه های زادگاهم در خوشه های سنگینی گفته می شوند،

و آسمان رویایی بر روی هر انگور ساکن می شود.

وقتی که اقیانوس آبی در زیر آسمان آغوش خویش را می گسترد،

قایقی با خرامش می آید، بادبان سفید آن پهن می شود.

مهمان عزیزم سرانجام از راه می رسد،

درحالیکه جسم خسته اش تماما سبز پوش است.

پس وقتی که من او را ملاقات کردم تا انگورهای تازه چیده شده را با وی سهیم شوم،

چه اهمیتی دارد اگر هر دو دستم خیس شوند؟

فرزند عزیزم، بر روی صفحه نقره ای در روی میزمان،

اطمینان حاصل کن که پیش انداز کتان سفید را انداخته ای.