شرکت برومبرگ؛ جواهرفروشی 184 ساله آمریکایی
شرکت برومبرگ با نزدیک به 2 قرن قدمت
مردی که از ترس حمله ناپلئون از شهر و کشورش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد، با راهاندازی خردهفروشی کوچک جواهرات و کریستال و نقره، قدیمیترین شرکت ایالات متحده آمریکا یعنی جواهرفروشی برومبرگ را تاسیس کرد تا هم خودش و هم چند نسل بعدش خیالشان از یک کسبوکار خانوادگی راحت باشد؛ نسلی که تا همین امروز هم میراثدار جَدُشان است.
184 سالی که بر شرکت برومبرگ گذشت
نام بنیانگذار: فردریک برومبرگ
نام شرکت (کسبوکار): برومبرگ
نوع شرکت (کسبوکار): خردهفروشی جواهرات، کریستال، نقره و هدایای مناسبهای مختلف
تاریخ تاسیس: 1863 میلادی
ایالت: آلاباما
شهر: موبیل
مهاجرت فردریک برومبرگ در سال 1836 میلادی
فردریک بروامبرگ در سال 1836 میلادی از برومبرگ در پروسی به ایالات متحده آمریکا، موبیل و آلاباما مهاجرت و اولین مغازهاش را باز کرد.
آتشسوزی بزرگ و شیوع اپیدمی تب زرد سال 1839 میلادی
در سال 1839 میلادی آتشسوزی بزرگی در موبیل شکل گرفت که شعلههایش به ساختمان اصلی جواهرفروشی برومبرگ دست دراز و این جواهرفروشی را با خاک یکسانش کردند. همین هم باعث شد برومبرگ به خیابان دوفین برود و مغازه جدیدش را باز کند. اما موبیل بعد از خلاصی از آتشسوزی، با حادثه دیگری مواجه بود؛ اپیدمی تب زرد که اینبار همسرش را به تخت بیماری کشاند.
جنگ داخلی آمریکا و تیر و تیرکشی آمریکاییها بین سالهای 1861 تا 1865 میلادی
جرقه جنگ داخلی آمریکا با حمله به قلعه سامتر شروع شد و 4 تا 5 سال هم شعلهور بود.
تاسیس بیرمنگام در سال 1871 – 1872 میلادی
بیرمنگام در بین سالهای 1871 و 1872 میلادی تاسیس و اولین بانک ملی هم در ساختمان لین فوری در آن گوشه از خیابان یکم و خیابان بیستم افتتاح شد.
نسل سوم خانواده در بیرمنگام در سال 1900 میلادی
نسل سوم خانواده برومبرگ در سال 1900 میلادی به بیرمنگام نقلمکان کردند تا فروشگاهی هم در لینز فالی داشته باشند.
اولین آسمانخراش بیرمنگام در سال 1901 میلادی
خانواده بیرمنگام اولین آسمانخراش شهر یعنی ساختمان وودوارد را در آنطرف خیابان لینز فالی بنا کردند.
بنا کردن ساختمان فارلی در سال 1902 و 1910 میلادی
بعد از اینکه ساختمان فارلی در گوشهای از خیابان سوم و خیابان شمالی بیستم بنا شد، شرکت برومبرگ در سال 1910 به آن نقلمکان کردند.
جنگ جهانی در بین سالهای 1914 – 1918 میلادی
در بین سالهای 1914 – 1918 میلادی جهان خودش را وارد جنگ بزرگی کرد که چهار سال و سه ماه درگیرش بود.
خیابان بیستم در نورث 218
برومبرگ در سال 1925 از ساختمان فارلی به ساختمان نزدیکیاش در خیابان بیستم در نورث 218 جابهجا شد.
بالا و پایینهای سال 1929 میلادی
برومبرگ در سال 1929 میلادی اولین نماندگی کداک در جنوب را به دست آورد. البته در همان زمان هم بود که بازار بورس سوقط کرد و رکود بزرگی شکل گرفت.
جنگ جهانی دوم در بین سالهای 1939 – 1945 میلادی
جهان باز وارد جنگ بزرگی شد که متفقین و متحدین برای شش سال خودشان را درگیرش کرده بودند.
بازسازی در سال 1946 میلادی
نسل چهارم از خانواده برومبرگ ساختمان گوشه خیابان بیستم و خیابان بیستم شمالی را بازسازی کردند؛ البته به کمک معماری به نام گوردون کارر که به طراحی ساختمان تیفانی در خیابان پنجم شهر نیویورک معروفیتش را به دست آورده بود.
تاج اندز
تاج آندز که از طلای 18-22 عیار و 450 زمرد ساخته شده بود و بیشتر از 100 پوند هم وزن داشت، در سال 1958 میلادی در ساختمان برومبرگ به نمایش درآمد.
مانتون بروک ویلیج
نسل پنجم خانواده برومبرگ با کمک طراحی به نام هنری اسپراوت لانگ و طراح داخلی گوردون کارر، فروشگاهی را در سال 1959 در اطراف روستانی مانتون بروک افتتاح کردند که برای سالها به رشد و توسعه کسبوکار خانوادگی برومبرگ کمک کرد.
سامیت
نسل ششم خانواده برومبرگ مغازه جدیدی را در سال 2002 میلادی در سامیت افتتاح کردند.
بازسازی ساختمان در مانتن بروک
درست قبل از پنجاهمین سالگرد کسبوکار برومبرگ، لوکیشن مانتو بروک بازسازی شد.
تاریخچه شرکت برومبرگ
هم بنیانگذار و هم شرکت برومبرگ در 184 سال گذشته، بالا و پایینهای زیادی را گذراندند که یکیش میشود حمله ناپلئون به روستای بنیانگذار این شرکت، یا به دام افتادن ساختمان اصلی در گرمای آتشسوزی بزرگ موبیل، یا همهگیری تب زرد و حتی جنگ داخلی آمریکا و جنگهای بزرگ جهانی.
حمله ناپلئون به پروس و آغاز سفر برومبرگ
ناپلئون که دل سیری برای تصرفاتش نداشت، به روستای برومبرگ حمله و آن را به خاک لهستان ضمیمه کرد. دقیقا همین هم باعث شد فردریک برومبرگ در سال 1832 میلادی بار سفر ببندد و نه از روستایش، بلکه از کشورش هم خارج شود و به آمریکای آنطرف دنیا مهاجرت کند و زندگیاش را از نو بسازد.
اول کارش را با نقرهسازی در نیویورک شروع کرد و بعد از چند وقت هم که به وضع مالی مناسبی رسید، با لیزت کونیگارد دوروتیا بیتز که از اهالی هامبورگ بود، ازدواج کرد. از اینور و آنور هم شنیده بودند که برای زندگی جدیدشان بهتر است به جای دیگری بروند که اطرافیانشان هم بندر موبیل را پیشنهاد داده بودند.
این تازه عروس و داماد هم به محضی که به این بندر رسیدند، کارگاهشان را راه انداختند؛ دقیقا در آنطرف خیابان والتر و سنت مایکل. برومبرگ اول که آلات موسیقی انبار میکرد، اما بعدش به سمت فروش جواهرات و هدایای مختلف رفت. همین که کمکم داشت شرکت برومبرگ رونق میگرفت، بحران اقتصادی سال 1837 میلادی اوضاعشان را به هم زد که البته برومبرگ با هر ضرب و زوری که شده بود، توانست خودش را از این کسادی بازار در بیاورد.
اما آتشسوزی بزرگی که در موبیل رخ داد، بحران دیگری بود که گرفتاریاش دامن فروشگاه برومبرگ را گرفت و آن را با خاک یکسان کرد. اتفاقا همین هم شد تا بخواهد کسبوکارش را در جای دیگری شروع کند؛ آن هم از صفر.
تلاش دوم
بعد از آن آتشسوزی که فروشگاهش را به خاکستر تبدیل کرد، برومبرگ دست روی دست نگذاشت و مغازه دومش را باز کرد؛ در خیابان داوفین 22 که علاوه بر جواهرات و هدایا، اقلام دیگری مثل مبلمان و اسباب بازی و عتقیقهجان را هم به فهرست اقلام فروشش اضافه کرد بود.
اینبار نه بحران امنیتی در کار بود، نه بحران اقتصادی و نه بحران آتشسوزی. بلکه همهگیری تب سرد شیوع شد که همسرش را زمینگیر کرد. حالا فردریک همسرش را برای درمان به کمبریج ماساچوست فرستاد تا غم تنهایی را هم به جان بخرد که بعد از بهبودی حال همسرش، به کسبوکارش برگشت و رونقی دارد به این قدیمیترین شرکت آمریکا
کسبوکار خانوادگی
انگار که برومبرگ میخواست کسبوکاری که راه انداخته به کسبوکار خانوادگی تبدیل شود، زیر پر و بال پسرانش را هم گرفت و وارد فروشگاهش کرد؛ از فردریک جی برومبرگ گرفته تا چارلز و حتی دامادش امیل او زادک. البته وقتی که امریکا وارد جنگ داخلی شد، اینها هم درگیر جنگ شدند.
منتها بعدها که فردریک برومبرگ در سال 1884 میلادی از دنیا رفت، چارلز و زادک میراث برومبرگ بزرگ را بر عهده گرفتند. البته از جایی چارلز کسبوکار خودش را در بایو لا باتر ادامه داد و زادک هم مشغول کارهای روزانه فروشگاه شد.
بیرمنگام
پسر چارلز یعنی فردریک دابلیو برومبرگ که در شرکت برومبرگ بزرگ شده بود، میخواست کسبوکار خانوادگیاش را در جای دیگری ادامه دهد. برای همین در سال 1900 میلادی دست همسرش را گرفت و به ویرجینیا و شهر روبهرشد بیرمنگام رفت. در تلاش بعدیاش هم طلاسازی گلاک اند بلاک را خرید تا از فضای داخلیاش استفاده کند. بعد از آن هم در سال 1902 میلادی مکان جدیدی را برای قدیمیترین کسبوکار ایالات متحده آمریکا انتخاب و به آنجا منتقل کرد؛ یعنی ساختمان فارلی.
هر چهار فرزندنش هم وارد این کسبوکار خانوادگی شدند. البته هر کدامشان در زمینههای مختلفی کارآموزشی کردند تا در حوزههای متنوعی مجرب و ماهر شوند؛ ویلیام با تولیدکننده الماس وقت گذراند؛ رابرت در حوزه کسبوکار تحصیل کرد؛ چارلز در صنعت نقره در نیوانگلند مشغول به کارآموزی شد و فرانک هم خودش را با تجارت مبلمان و لوازم جانبی در شیکاگو آشنا کرد.
این کسبوکار قدیمی در سال 1920 میلادی به خاطر نیازی که به فضای بزرگتر داشت، به خیابان 218 بیستم شمالی منتقل شد. در سال 1926 میلادی این چهار جوان با پدرشان شراکت کردند که همین شراکت هم باعث شد شرکت برومبرگ در رکود اقتصادی خوب دوام بیاورد. درآمدشان آنقدر به مزاج خانواده برومبرگ خوش آمد که فروش تجهیزات اپتیک و سمعک و تهویه هوا را هم به اقلام فروشیشان اضافه کردند. حتی اولین نمایندگی مجاز ایستمن کداک را هم گرفتند.
دو نفر از این شراکت خارج شدند؛ فردریک دابلیو برومبرگ که در سال 1939 درگذشت و چارلز هم به دنبال علایقش رفت. اما ویلیام، رابرت و فرانک ماندند و شرکت برومبرگ را سروسامان دادند؛ حتی در کشاکش جنگ جهانی دوم. البته بعدش از جنگ جهانی دوم، خردهفروشی جدیدی را در خیابان بیستم در نورث 123 در مرکز شهر بیرمنگام ساختند که تا همین امروز دفتر مرکزی شرکت است. امروز هم بعد از سالها مدیریت شرکت به دستان فردریک دابلیو «ریکی» برومبرگ مدیریت میشود.
ساختمان جدید
بعد از اینکه ساختمانشان یعنی ساختمان فروشگاه درنون در خیابان 123 بیستم شمالی در تقاطع خیابان دوم در سال 1943 میلادی به آتش کشیده شد، خانواده برومبرگ تصمیم گرفتند ملک جدیدی را برای کسبوکارشان انتخاب کنند. برای این کار هم معماری به نام گوردون کارر که معمار فروشگاه تیفانی در خیابان پنجم بود را استخدام کردند و کار طراحی ساختمان جدیدشان را به او سپردند.
همین که جنگ داخلی تمام شد و دست معماران به مصالح ساختمانی رسید، شرکت ساختمانی بریس کارش را شروع کرد تا بالاخره در 22 ژوئیه سال 1946 میلادی روبال افتتاحیه فروشگاهشان را قیچی و کارشان را شروع کردند. البته برادران برومبرگ یک شرکت هم تاسیس کردند که رابرت مسئولیت ریاست، ویلیام مسئولیت نائب رئیس و فرانک هم مسئولیت دبیرخزانهداریاش را برعهده گرفتند.
اما چند سال بعد در دهه 1950 میلادی، رابرت و ویلیام هر دو از دنیا رفتند و فرانک که مسئول دبیرخزانهداری بود، به همراه پسرش فرانک جونیور، پسر ویلیام یعنی جین و داماد رابرت یعنی پال ام برن مدیریت این قدیمیترین کسبوکار آمریکا را برعهده گرفتند.
همینطور روبه جلو
این خانواده شعبات مختلفی را در جاهای مختلف افتتاح کنند؛ افتتاح شعبه دوم شرکت در روستای مانتین بروک در سال 1959 میلادی، خرید شرکت جواهرسازی آندرود در جسکونویل فلوریدا در سال 1974 میلادی، افتتاح فروشگاههایی در مونتگمری، هانتسویل، توسکالوسا و هوور. البته بعدها همه آنها را بستند تا کل تمرکزشان را بگذراند روی بازار بیرمنگام.
انگار که پیشرفت در این خانواده تمامی نداشته باشد، همینطور میخواستند به جلو حرکت کنند و در سال 2002 میلادی شعبه دیگری در سامیت افتتاح کردند. البته در سال 2009 میلادی فروشگاهشان را در مرکز شهر تعطیل کردند که البته تعطیلِ تعطیل هم که نه؛ آن را بازسازی کردند تا به عنوان دفتر اصلی شرکت استفاده شود.
