لیو وون هیونگ

لیو وون هیونگ یا یو اون هیونگ (25 می 1886- 19 جولای 1947) سیاستمدار کره ای بود که استدلال کرد استقلال کره برای صلح جهانی ضروری می باشد، او همچنین یک فعال اتحاد به شمار می رفت که بعد از جدایی دو کره در سال 1945، در تقلا برای اتحاد مجدد آن بود.

نام مستعارش موگیانگ بود، که در زبان هانجا معنی ” رویا ” و ” خورشید ” می دهد. او یکی از معدود سیاستمداران در تاریخ معاصر کره هست که در کره شمالی و کره جنوبی مورد احترام می باشد.

زندگی:

لیو در شهر یانگ پیونگ به عنوان پسر یک نجیب زاده متعلق به طبقه اجتماعی یانگبان به دنیا آمد. لیو در سن پانزده سالگی در مدرسه بِجه نامنویسی کرد ولی در کمتر از یکسال به مدرسه هیونگهوا نقل مکان نمود. بعد از نقل مکان به مدرسه ای دیگر و ترک آن مدرسه قبل از فارغ التحصیلی، لیو در سال 1907 شروع به مطالعه انجیل و همراهی با مبلغ آمریکایی چالز آلن کلارک کرد که به او در تاسیس مدرسه کیدوک کوانگدونگ در سال 1909 یاری رساند. در سال 1910، لیو به طور چشمگیری با آزاد کردن برده های متعلق به خانواده اش از سنت کره ای رها شد. در سال 1911، لیو در مدرسه علوم دینی و معارفی پیونگ یانگ که وابسته به کلیسای مشایخی پروتستان بود نامنویسی کرد و در سال 1914 برای تحصیل ادبیات انگلیسی در دانشگاهی در نانجینگ به چین رفت. او در سال 1917 به شانگهای کوچ کرد. در سال 1918، وی جامعه ساکنین کره را در آن شهر سازماندهی کرد تا پایگاهی برای فعالیت های استقلال طلبانه تاسیس شده باشد. لیو در سال 1919 در تاسیس دولت در تبعید جمهوری کره به ایفای نقش پرداخت و به عنوان یکی از اعضای مجلس قانونگذاری آن تشکل خدمت کرد.

به مانند بسیاری دیگر در جنبش استقلال کره، لیو از چپ و راست در جستجوی دریافت کمک بود. او در سال 1920 به حزب کمونیست کوریو پیوست و در سال 1921، در اولین کنگره کارکنان شرق دور در مسکو حضور بهم رساند. زمانی که لیو وون هیونگ در مسکو حضور داشت، با لئون تروسکی و ولادیمیر لنین دیدار کرد. در سال 1924، وی به حزب ملی گرای چینی سون یات سن پیوست و در راستای همکاری چین- کره کوشید. بعد از آزادی از زندان در سال 1932، لیو  فعالیت های استقلال طلبانه گوناگونی را در زمینه های رسانه و ورزش به دوش کشید. در المپیک برلین دونده ماراتونی به نام سون کی جونگ که اهل کره بود، به مدال طلا رسید. روزنامه چون گنگ که لیو ویراستار آن بود، عکسی از این رخداد منتشر کرد ولی پرچم ژاپن را از لباس وی حذف نمود. ژاپنی ها روزنامه را تعطیل و لیو را به خاطر اعمالش بازداشت کردند. گذشته از کار به عنوان ویراستار در روزنامه چون گنگ، او به عنوان رئیس روزنامه چوسونی جونگانگ ایلبو و سایر جوامع ورزشی به ایفای نقش می پرداخت.

با پیش بینی شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، لیو انجمن برادری احیای کره را سازماندهی کرد که سازمانی زیر زمینی در سطح ملی بود. او کمیته آماده سازی استقلال کره که جایگزین انجمن برادری احیای کره بود را شکل داد. در سپتامبر سال 1945، لیو تاسیس جمهوری خلق کره را اعلان و خود معاون نخست وزیر آن شد. زمانی که سربازان آمریکایی در شبه جزیره کره پیاده شدند، ژنرال هوج دولت جمهوری خلق کره را که لیو وون هیونگ تاسیس کرده بود به رسمیت نشناخت. در ماه اکتبر، او تحت فشار دولت نظامی ایالات متحده استعفا و حزب مردم کره را به ریاست خودش سازماندهی کرد. برای ماه های آینده جنبش ضد وظیفه و سایر تغییرات سیاسی، در هماهنگی با کمونیست ها خطی عملی اتخاذ کرد.

زمانی که جنبشی برای اتحاد سیاست چپ و سیاست راست در ماه می سال 1946 به وجود آمد، لیو نماینده مرکزی جناح چپ بود و موقعیتی نیز در مرکز مابین جناح های چپ و راست داشت. اما نگرش سیاسی لیو توسط افراطی های چپ و راست مورد حمله قرار گرفته و تلاش هایش برای تعقیب یک جایگاه مرکزی با واقعیت های سیاسی آن زمان غیر قابل دفاع وانمود می کرد. در 19 جولای سال 1947، لیو در سئول توسط مردی نوزده ساله به نام هان چی گیون که اخیرا از کره شمالی مهاجرت کرده و عضو فعال یک گروه راست گرای ملی گرا بود به قتل رسید. سوگواری های گسترده ای برای مرگ لیو برگزار شد.

گاه شمار:

25 می 1886: در شهر یانگ پیونگ متعلق به منطقه گیونگ گی به دنیا آمد.

1894: خانواده اش در عصر شورش رعیتی دونگ هاک به دان یانگ فرار کردند و بعد از دو سال به میوگوک برگشتند.

1900: در مدرسه بجه ثبت نام کرد.

1901: به مدرسه هیونگ هوا نقل مکان نمود.

1902: به مدرسه ای منتسب به دفتر خبرنگاری وارد شد.

1903: مرگ همسر در ماه آگوست، مرگ پدر بزرگ در اکتبر.

1905: مرگ مادر

1906: مرگ پدر

1907: مسیحی شده و مدرسه گوانگ دونگ را در یانگ پیونگ تاسیس کرد.

1908: شاخه ای از جنبش پرداخت بدهی ملی را در یانگ پیونگ تاسیس و به منظور صحبت در مورد آن به مسافرت پرداخت.

1910: به معلمی از مدرسه چودانگ اویسوک از شهر گنگ نیونگ تبدیل شد.

1911: به دلیل رد نام عهد ژاپنی از مدرسه اخراج شد. به مدرسه علوم دینی پیونگ یانگ وارد شده و به مدت دو سال به تحصیل پرداخت.

1914 – به دایره ادبیات انگلیسی از دانشگاه جینلینگ در نانجینگ وارد شد و به مدت سه سال تحصیل کرد.

1917: شغل عامل سیاحت را در کتابفروشی ژیهه در شانگهای به عهده گرفت و به کره ای ها در مورد روش گذر یاری رساند. در تابستان با سون یات سن دیدار کرد، و مخفیانه به کره بازگشت. با لی بوم سوک به چین فرار کرد.

1918: حزب جوان کره جدید را در شانگهای تاسیس کرد و به عنوان رهبر آن منصوب شد.

1919: معاون وزیر امور خارجه دولت در تبعید جمهوری کره در شانگهای شد.

27 نوامبر 1919: از ژاپن دیدار کرد و در مورد حق زندگی کره ای ها کنفرانسی در هتل امپراتوری داشت.

1920: به حزب کمونیست کوریو در شانگهای پیوست و عضو کمیته ترجمه و عامل تبلیغات شد.

1921: ” شرکت همکاری کره – چین ” را در شانگهای بنیان نهاد.

ژانویه 1922: در ” کنفرانسی برای مردم ستمدیده شرق دور ” در مسکو شرکت کرد. با ولادیمیر لنین دیدار و در مورد جنبش ضد امپریالیستی در کره صحبت کرد. در ماه اکتبر، ” هانگوک نوبیونگ هو ” را به همراه کیم کو، سون جونگ دو و دیگران سازماندهی کرد.

1924: به عضو ویژه حزب کمونیست چین تبدیل شد.

جولای 1929: مربی تیم فوتبال دانشگاه فودان شد و به همراه بازیکنان به منظور یک سفر آموزشی به جنوب شرق آسیا رفت. در سفر سخنرانی ضد امپریالیستی در کشورهای فیلیپین و سنگاپور داشت. در شانگهای توسط پلیس ژاپن بازداشت و به کره برده شد. او به مدت 3 سال به زندان محکوم گردید.

نوامبر 1932: با دادن تعهد از زندان ته جون آزاد شد.

فوریه 1933: رئیس روزنامه چون گنگ (چوسون جونگانگ ایلبو) شد.

1934: مدیر ” شورای ورزش های کره ” شد.

1935: سنگ قبری را در مقبره یی سون شین در آنسان نصب کرد.

آگوست 1936: انتشار روزنامه چون گنگ به خاطر حذف پرچم ژاپن از تصویر سون کی جونگ برای همیشه توقیف شد.

1940: به توکیو رفت و دانش آموزان کره ای در ژاپن را هدایت و الهام بخشید. با فومیمارو کونو و شومی اوکاوا دیدار کرد.

دسامبر 1942: به دلیل تخطی از ” قانون حفظ صلح ” توسط پلیس نظامی دستگیر شد.

10 آگوست 1944: با عفو مشروط سه ساله از زندان آزاد شد. در حالیکه از زندگی فعال بازنشسته شده بود، با همراهانش ارتباط برقرار کرده و مردم جوان را رهبری نمود.

10 آگوست 1944: مخفیانه انجمن برادری احیای کره را در کلینیک پزشکی سنتی سام گوانگ در سئول تشکیل و آن را در سطحی ملی گسترش داد. پیشنهاد اندو ریوساکو معاون وزیر پست فرمانده – ژنرال کره مبنی بر رفتن به چین را رد کرد. ” انجمن برادری کشاورزان ” را در کوهستان یونگمون در شهر یانگ پیونگ شکل داد.

15 آگوست 1945: با اندو ملاقات کرد و اختیار مدیریت و نظم عمومی از اندو منتقل گردید.

17 آگوست 1945: کمیته آماده سازی استقلال کره را تاسیس کرد.

6 سپتامبر 1945: موقتا به عنوان رئیس ” کنفرانس نماینده مردم کشور ” انتخاب شد.

12 نوامبر 1945: ” حزب مردم کره ” را شکل داد.

9 فوریه – 11 فوریه 1946: از هجو و پیونگ یانگ بازدید و با چو مان سیک و کیم ایل سونگ دیدار کرد.

15 فوریه 1946: به عنوان یکی از روسای ” جبهه ملی برای دموکراسی ” انتخاب شد.

می 1945: ” جنبش همکاری چپ – راست ” را با کیم کیو سیک و آن جه هونگ به پیش راند.

17 جولای 1946: به سمت کوهستانی در سئول ربوده شد ولی از خطر قتل فرار کرد.

16 اکتبر 1946: ” حزب کارگر سوشیالیست ” را تاسیس کرد.

28 دسامبر 1946 – 8 ژانویه 1947: از پیونگ یانگ یازدید کرد.

24 می 1947: ” حزب مردم کارگر ” را تاسیس کرد. او به عنوان رئیس انتخاب شد.

19 جولای 1947: توسط هان جی گیون به قتل رسید. هان عضو جامعه مخفی برای ترور سفید بود. این اتفاق در جاده دوار هه هوا دونگ در سئول رخ داد.

شجره نامه:

پدر بزرگ: لیو گیو سین (؟ – اکتبر 1903)

مادر بزرگ: ؟

پدر: لیو جونگ هیون (؟ – 1906)

مادر: لی از گیونگجو (؟ – سپتامبر 1905)

همسر: ریو (؟- اکتبر 1903، ازدواج: 1899-1903)

همسر: جین سانگ ها (1885-؟)

دختر: لیو نان گو (1923-؟)، به علت بیماری قلبی دانشگاه زنان ایهوا را ترک کرد.

دختر: لیو یون گو (1927- 28 سپتامبر 1996)

دختر: لیو ون گو (1928- 30 جولای 2009)

دختر: لیو هیونگ گو

پسر: لیو بونگ گو (1914- 14 نوامبر 1932)، بر اثر تب تیفوئیدی درگذشت.

پسر: لیو هونگ گو (1939-1918)، بر اثر بیماری کزاز درگذشت.

پسر: لیو  یونگ گو (1930-؟)

همسر:زن ژاپنی

پسر: لیو بونگ گو (1991-1936)، بر اثر حمله قلبی درگذشت.

همسر:جین اوک چول

دختر: لیو سون گو (1942- )

برادر: لیو وون ایل (1890-؟)

برادر: لیو وون هونگ ( 1 سپتامبر 1891- 3 فوریه 1973)

خواهر:لیو