اصول مشترک میترائیسم و مسیحیت
در قرون ابتدایی میلاد مسیح، میترائیسم و مسیحیت دو رقیب جدی تلقی میشدند. رومیان بسیار تلاش کردند تا بنیادهای اساسی میترائیسم که در مسیحیت رخنه کرده بود را از آن بیرون بکشند تا بتوانند ایدئولوژی مخصوص به خود را داشته و به کل از امپراتوری پارس جدا شوند . اما برخی از اصلی ترین اصول میترائیسم در مسیحیت باقی مانده است. مسیحیت با این که تلاش زیادی برای متفاوت بودن از سایر ادیان کرده است اما همچنان سرشار از ایدهها و اصول اساسی میتائیسم است.
شباهتهای میترائیسم و مسیحیت
- – میترائیستها در میترا خدای نور و ناجی بشریت را دیدند، مسیحیت هم در مسیح همین را مشاهده کردند.
- – میترا و مسیح هر دو پسر خدا هستند.
- – میترا و مسیح هر دو از زن آفریده شدند.
- – داستان تولد مسیح همان داستان تولد میتراست.
- – ميترا در غاری تاريک به دنيا آمد و اولين کسانی که فهميدند، چوپانها بودند که به عنوان هديه، طلا و مواد معطر و خوشبو آوردند. برای مسیح هم چنین بوده است.
- – میترا و مسیح هر دو واسطه بین خدا و مردم هستند.
- – میترا و مسیح هر دو مجری خواستههای پدرند با این تفاوت که عیسی پسر «یهوه » است و میترا پسر خداست.
- – ماموريت ميترا، مبارزه با اهريمن، شيطان و بندگان اوست که وقتی در آخرين روز هستی برای داوری بشريت میآید، پيروزی نهايی نور و خوبی بر تاريکی و ظلم است که اين وظيفه عيسی است از نظر مسيحيان.
- – عروج ميترا به درگاه خدا پس از آخرين ماموريت هايش روی زمين، بسيار شبيه داستان عيسی است.
- – صليب: ميترائيستها صليب را در دايره (سمبول قديمی خورشيد) رسم میکردند و چهار گوشه صليب، همان نقطه اساسی و بنيادی راه سالانه خورشيد است. دو نقطه: اعتدال ايام (روز و شب) و دو نقطه انقلاب خورشيدی. در مسيحيت، صليب نشانه رنج و مقاومت شد. با اينکه خورشيد را در خود حفظ کرد.
- – جشن مقدس تولد ميترا، 21 دسامبر در تاريک ترين شب سال در تاريک ترين غار، نشانه تولد نور و پيدايش اميد و نشانه زايش دوباره طبيعت است. جشن مقدس عيسی نيز درست در همين شب در زمان انقلاب خورشيدی زمستانی است.
- – نشانههای خورشيد، صليب در دايره را میتوان در صحنههای غذاخوری مقدس (تغذيه تقديس) ميترا ديد. مراسم نان گرد در کنار ميترا که به چهار قسمت تقسيم شد. نان و شراب شيرين، مراسم مقدس ميترائيستهاست. نشانه سفره پر برکت ميترا و مددياران اوست. نشانههای خوشبختی در زندگی آينده و جاودانی در پادشاهی ميترا که در مسيحيت نيز دقيقا همانگونه است. با اين تفاوت که نان، نشان پارههای تن عيسی است و شراب شيرين نشان خون او و نشانه سفره پر برکت مسيح. بار عاطفی اين مراسم، چون خاطرهای است از آخرين شام عيسی با حواريون.
- – غسلتعمید که از نظر بندگان کيش ميترا، شستوشوی انسان از گناهان مرتکب شده بود، چون اعتراف به گناهان و بخشش گناهان گناهکاران در ميترائيسم با همان شکل به مسيحيت منتقلشده است.
- – مفهوم کليسای جنگجو و جنگنده نيز از ميترائيستهاست. خودسازمانیِ پيشرفته کليسای مسيحيت در بسياری از مسائل يادآور سيستم خوش قد و قامت و منظم ميترائيستهاست. مقام برتر کليسای کاتوليک همچون کپی پلههای برتر و مقدس ميترائيسم به همان نام خوانده شد: پدر، پاپا، پاپ، پادر (در واتيکان) سران مذهبی ميترائيسم خواستار نظم سفت و سخت از طرف پيروان بودند.
منبع:
آیین مهر میترائیسم، هاشم رضی
