آثار تاریخی زرند

آثار تاریخی زرند

اين شهر در شمال استان كرمان واقع شده است.اين شهر تاريخي در گذشته از شهرهاي مهم و بزرگ استان كرمان بوده است.اما متاسفانه بخش زيادي از آثار تاريخي آن از طريق حوادثي از جمله زلزله و بي كفايتي مسئولين تخريب و نابود شد.ما در اين مقاله قصد داريم به معرفي چند آثار تاريخي آن بپردازيم.

مقبره عبدالسلام زرندي

آرامگاه اين عارف بزرگوار در مركز منطقه ريحان زرند واقع شده است و قدمت آن به  قرن هفتم هجري مي رسد. اين مقبره بنا به دلايلي دچار تخريب شده بود كه اهالي محله ريحان به ويژه مرحوم كربلايي قاسم اقبالي و همسرش مرحومه حاجيه بي بي سلطان اقبالي كه مريد و مخلص مرحوم شيخ بودند مقبره ايشان را بازسازي و حيا كردند.

مسجد حسینیه قلعه زرند

اين مسجد در بخش جنوبي حسينيه بنا شده است و بنا به روايتي قدمت آن به اواخر دوران زنديه برمي گردد. ساختمان مسجد تشكيل شده از سالن، ايوان و تعدادي اتاق در قسمت جنوبي ساختمان مي باشد. بنا به روايتي زمان احداث مسجد به ٨٠٠ سال قبل بازمي گردد. صفه مسجد نيز اغلب به عنوان مكاني براي عزاداري واحيا شب قدر استفاده مي شود.

بازار وكيل

اين بازار سر پوشيده در مقابل ميدان مركزي شهر زرند احداث شده است ودر هاي اصلي مسجد جامع در داخل بازار منسوب به وكيل الملك اول (محمد اسماعيل خان) فرمانرواي دوان قاجاري مي باشد.بنا به روايتي خانمي به نام حاجيه خانم اين بازار را با قيمتي به ارزش ١٥ تومان مي خرد اما وقتي خبر فسخ قرارداد را از طرف حاكم شهر مي شنود، اين مكان را وقف مي نمايد.

آشنایی با موزه مردم شناسی زرتشتیان کرمان

برج زرندوئيه از آثار تاریخی زرند 

با توجه به اين اثر ميتوان هنر معماري قرن اخير را ملاحظه كرد.اين برج قدمت تاريخي بالايي داردو در ميانه قلعه اي كوچك بنا شده است و به فاصله ٦ كيلومتري از شمال زرند بنا شده است. برج  زرندوئيه به جهت داشتن استحكام بالا و مصالح مقاوم در مقابل حوادث طبيعي همانند زلزله و فرسايش بدون هيچگونه خسارتي تا به امروز پا برجا مانده است.

مسجد حسینیه سقاخانه

حاج سيد هدايت تهامي که بيش از 75 سال از عمر خود را در نزديکي حسينيه مذکور گذرانده و سالها به عنوان متولي به مسجد مذکور خدمت نموده، به نقل از اجداد خود مي گويد: «يکي از قديمي ترين مساجد زرند مسجد حسينيه سقاخانه بوده که توسط مرحوم حسين غني زاده (حسين حسني) معروف به حسين (سفيد گر) که يکي از استادهاي مجرب بوده ساخته شده و گچ کاري درون مسجد توسط مرحوم حسين عالم نساء که از کسبه درون حسينيه بشمار مي رفته بر اساس نذري که کرده بود انجام گرفته است.

مسجد مذکور داراي دو درب زنانه و مردانه جداگانه در داخل کوچه بوده و مرحوم آيت اله شاهرخي امام جماعت مسجد جامع در برخي روزها نماز جماعت را در مسجد مذکور برپا مي نمود حسينيه سقاخانه که در قديم به آن حسينيه (کوچکو) مي گفتند، بنا به اظهارات معمرين به چند قرن پيش بر مي گردد به لحاظ ايجاد مکاني به عنوان (سقاخانه) و ارائه آب خنک به عابرين و رفع عطش ايشان با نام سالار شهيدان و حضرت ابوالفضل العباس (ع) به همين سبب مکان مذکور در نزد اهالي از مکانهاي قابل احترام بشمار مي رود. بطوريکه اموات خود را در قديم در آن محل به خصوص در قسمت شرق حسينيه که داراي سالن کوچکي بود دفن مي کردند. دو گلدسته کاشيکاري زيبا در بالاي سقاخانه قرار داشت که مؤذن اوقات شرعي را اعلام مي نمود و گاه صدايش تا روستاي محمد آباد شنيده مي شد. سنگاب بسيار قديمي که گويا هنوز سالم باقي مانده موجود است.

درخت (پتگ) بزرگي در ميان حسينيه قرار داشت که سايه سنگين آن تمام محوطه حسينيه را فرا مي گرفت. درخت مذکور که قبل از پيدايش آب قنات زرندوئيه که در حسينيه جريان داشت، از آب چاه آبياري مي شد و با خشک شدن قنات، آن هم خشک مي شود.