تصاویر پاسارگاد، مقبره کوروش بزرگ

هرگز نخواب کوروش

سلام مهم اینه که ۱ایرانی بود ۲یکتا پرست بود ۳شعارش احیای حقوق بشر بود

سلام
ذوالقرنینی که در قرآن از اون یاد شده بنا به تفسیری که علامه طباطبائی در المیزان گفته قول های مختلفی درباره خود ذوالقرنین هست که در اون از بسیاری از افراد نام برده که یکیش احتمال داره کوروش کبیر باشه ولی صددرصدی نگفته.
ضمناً این مقاله رو در یک سایتی خوندم برام جالب بود البته نمیخوام صد درصد تأییدش کنم ولی خوب این مطالب هم وجود داره.

“این مقاله تخریب یک شخصیت یا تحقیر یک تمدن نیست ، تقلایی است که به تمنای بیداری ملتی که گذشته و هویتش بازیچه ی دست سودجویان قرار گرفته است . مشهورترین اثری که کوروش را با آن می شناسیم استوانه ای گلی بود که در بابل یافت شد و در عصر پهلوی به نخستین منشور حقوق بشر مشهور گشت.

اما اکنون دانشمندان غربی اعتراف کرده اند که ارائه ترجمه ی جعلی به سازمان ملل موجب این اشتباه شده است. برای تحقیق درباره درستی این ادعا کافیست نگاهی به ترجمه حقیقی این استوانه گلی بیاندازیم.
در شماره ی ۲۸/۲۰۰۸ مجله اشپیگل مقاله در مورد همین ترجمه جعلی و فریب سازمان ملل نوشته شده که محققانی همچون گلاوس گالاس (متخصص تاریخ هند) پروفسور ویزهوفر( شرق شناس برجسته) هانس پتر شاودیگ (آشور شناس از هایدلبرگ) این ترجمه ی جعلی و فریب کاری اربابان جعل را در عصر پهلوی تایید کرده اند.
با شگفتی مشاهده می شود که در سرتاسر این گل نوشته اثری از آزادی ادیان ، برانداختن برده داری ، یکتا پرستی ، حداقل دستمزد ، حق پناهندگی ، آزادی کشورهای مستقل و توصیه های اخلاقی و بشر دوستانه وجود ندارد.
برده و برده داری
در ترجمه دکتر ارفعی تنها متخصص ایرانی که توانسته است منشور کوروش را با ترجمه کنند عباراتی همچون برده داری و بر انداختن برده داری وجود ندارد در منشور کوروش بند ۲۰ تا ۵۵ این استوانه از زبان کوروش و بند ۱ تا ۱۹ از زبان کاهنان معبد مردوهک است که در کتاب فرمان کوروش نوشته دکتر عبدالمجید ارفعی آورده شده است.
گرچه در نوشته نیز برانداختن برده داری نیامده ، ولی از خواندن تاریخ آن زمان به خوبی می دانیم که همین بابل در عصر داریوش هر ساله ۵۰۰ برده ی اخته شده به عنوان مالیات به داریوش می داده (ویل دورانت – تاریخ تمدن) و برده داری نه تنها از بین نرفته بلکه نوعی از آن که ناپسند هم بوده ترویج می شده همانطور که گفته شد یهودیان ساکن بابل نیز هرگز برده نبوده اند جز همان تعداد کنیز و خدمه ای که در بیت المقدس برای رسیدن به امور شاه یهود به بابل آورده شده بودند و شاه بابل کسی از یهودیان را به کار اجباری وادار نکرد.
آزادی ادیان
در مورد پرستش بت های بابلی توسط کوروش برخی محققان معتقدند که احترام کوروش به بت های بابلی (مردوک و نبو) به جهت احترام به مردم بابل بوده و کوروش یکتا پرست بوده و خدای دیگری داشته.
اما در واقع در هیچ سندی کوروش خدایی جز مردوک و نبو داشته است و سخن کوروش در بندهای ۲۷ و ۳۵ استوانه فراتر از یک احترام ساده است :
مردوک خدای بزرگ از کردارهای من شاد شد و مرا کوروش پادشاهی که پرستنده وی است با بزرگواری افزونی داد…
(بند ۲۵) کوروش ، پادشاهی که تو را پرستنده است…
در هیچ بندی از این اثر ردی از آثار ادیان یافت نمی شود ، در عوض زمانی که از دین نبونید(شاه مغلوب بابل) سخن گفته می شود با شگفتی می بینیم یکی از توجیهات این استوانه برای شرع بودن نبونید و خیرخواه بودن کوروش نپرستیدن مردوک توسط نبونید است .
اما طبق این استوانه گلی اتفاق دیگری نیز در زمینه پرستش می افتد ، و آن آباد کردن بت خانه هایی است که شاه پیشین نابود یا بی قدرشان نمود ، این عمل قطعا مورد تایید دین های ابراهیمی خصوصا اسلام نیست.
به عنوان نمونه در بند ۳۲ و ۳۳ می خوانیم :
(و نیز پیکره ی ) خدایانی که در میانه شهرها به جاهای نخستین بازگردانیدم و تا به جاودان در جای (نخستینشان) بنشاندم(۳۱)… باشد که خدایانی که من به جاهای مقدس بازگردانیدم هر روز در برابر خداوند (مردوک) و نیز زندگی دیر بازی از بهر من بخواهند.
در بخشی از بند ۷ می خوانیم : (او نبونید) پرستش مردوک پادشاه خدایان را از دل خویش بشست در ادامه خشم مردوک که از نبونید است که موجب رفتن کوروش می شود.
آیا بر این عمل می توان جز ترویج بت پرستی نامی نهاد؟
رفتار مذموم دیگری که کوروش به عنوان افتخار برای خودش ثبت کرده این است که سران همه اقوام در دوپای کوروش بوسه زدند.
کافیست بندهای ۲۹ و ۳۰ را بخوانیم :
و همگی (شاهان) جهان از زیرین دریا (دریای مدیترانه) و دریای زیرین ( پارس) پاچ و سا بسیاری از بهر من به به بابل آوردند و بر دوپای من بوسه زدند.
آیا بوسیدن دوپای کوروش و گرفتن یاج ، توصیه ی اخلاقی و انسانی اولین منشور حقوق بشر جهان است؟”